
១. ស្ដេចមន្ដស្នេហ៍មហានិយម
ខ្លឹមសារបាលី៖ «ម មេត្តា ច មហារាជា... ពុប្រណី ទ្ធាឥន្ទន នមោយ មហំ សំមិ»
ការប្រកបប្រើ៖ ប្រើសម្រាប់កិច្ចការងារទូទៅ ទាក់ទងរកស៊ីលក់ដូរ ដើម្បីឲ្យអ្នកផងទាំងពួងមានចិត្តមេត្តា ស្រឡាញ់ និងគោរពបូជាមកលើរូបយើង។
របៀបប្រើរួម៖ ភាគច្រើនប្រើជាមួយមន្ត នយំ បុរិសោ និង មេឱម្មឆឹងៗ។
២. មន្ដស្នេហ៍លក់ដូរ (ប្រភេទទី ១ និងទី ២)
៣. ស្ដេចមន្ដគាថាសារិកាកែវមាស & អណ្ដាតសត្វកវឹក
៤. ស្ដេចមន្ដគាថាសារិកាលិនថោង (ឈ្មោល និង ញី)
៥. ស្ដេចមន្ដសារិកាលិនថោង (តាមវណ្ណៈ/ស្រទាប់វណ្ណៈ)
មន្តទី ១ (បាលី)៖ «នយំ បុសរិសោ ន ចិត្តំ...»
របៀបប្រើ៖ សែកលើ ក្រមួន, ប្រេង, ទឹកអប់, ម្សៅ ឬឡេ។ ជួយឲ្យមានប្រជាប្រិយភាព និងលក់ដូរដាច់ខ្លាំង។
មន្តទី ២ (អូម៉ម/ឆឹមៗ)៖ «អូម្មឆឹមៗ ក្រឡេកញញឹម...»
របៀបប្រើ៖ សែកលើគ្រឿងសម្អាងខាងលើ ឬធ្វើជា «ទឹកមន្តលុបមុខ» សម្រាប់ប្រើប្រាស់ពេលចេញទៅធ្វើការ ទាក់ទងការងារ ឬលក់ដូរ។
សារិកាកែវមាស៖ «ពុទ្ធោ រាជសីហោ...» — ប្រើដើម្បីឲ្យមុខមាត់មានរាសីភ្លឺថ្លាដូចព្រះច័ន្ទពេញបូរមី ធ្វើឲ្យមនុស្សប្រុសស្រីក្មេងចាស់ឃើញហើយចោមរោមស្រឡាញ់។
អណ្ដាតសត្វកវឹក៖ «ធុបំ អំករោមិ...» — ប្រើសម្រាប់ការនិយាយស្តី ច្រៀង ឬសូត្រធម៌ ធ្វើឲ្យសំឡេងមានស្នេហ៍ ពីរោះគួរឲ្យចង់ស្តាប់ និងបដិសន្ធិចិត្តស្រឡាញ់ពីអ្នកស្តាប់។
លក្ខណៈពិសេស៖ មានការសូត្របង្កប់ឈ្មោះបុគ្គលគោលដៅនៅក្នុងវង់ក្រចក
(ឈ្មោះ)។របៀបប្រើ៖
គ្រូភាគច្រើនឲ្យភាវនាធ្វើជាទឹកមន្តលុបមុខ ឬប្រើវិធី «បញ្ចុះស្លឹកមាស»។
ជួយលើកអំណាច បារមី និងរាសីឲ្យខ្ពង់ខ្ពស់ដូចស្តេច ធ្វើឲ្យគេគោរព កោតខ្លាច និងប្រតិព័ទ្ធ។
សម្រាប់អ្នកមានវណ្ណៈខ្ពស់ (មន្ត្រី/សេដ្ឋី)៖ «ន ម អ ឧ មហាមេត្តា ស្ដេចសារិកាលិនថោង...»
របៀបប្រើ៖ សែកក្រមួនលាបអណ្ដាត បបូរមាត់ និងចិញ្ចើម មុនពេលចូលទៅនិយាយជាមួយអ្នកធំ ឬអ្នកមានទ្រព្យ ដើម្បីឲ្យគេអាណិត ប្រណី និងចូលចិត្ត។
សម្រាប់មនុស្សសាមញ្ញ/រាស្ត្រទូទៅ៖ «ន ម អឧ មហាមេត្ដា សារិកាលិនថោងនាង...»
របៀបប្រើ៖ សែកក្រមួនលាបអណ្ដាត ចិញ្ចើម បបូរមាត់ដូចគ្នា ឬប្រើសម្រាប់ហៅអតិថិជនឲ្យចូលមកទិញទំនិញ។
ចំណាំ៖ តាមក្បួនបុរាណ ការប្រើប្រាស់គាថាស្នេហ៍មុខ ឬសារិកាលិនថោងទាំងនេះ តែងតែអាស្រ័យលើ «សទ្ធា» (ជំនឿ) និង «ការរក្សាសីល/ពាក្យសត្យ» របស់អ្នកប្រើប្រាស់ (ដូចជាមិនត្រូវជេរប្រមាថ ឬនិយាយពាក្យកុហកភូតភរ) ទើបមន្តអាគមនោះមានប្រសិទ្ធភាព និងរាសីឡើងខ្ពស់។

Post a Comment