យ័ន្តបោះស្នឹងទី២
យ័ន្តបោស្នឹងបែបនេះគឺប្រើសំរាប់ ចងព្រលឹងភូត របស់បុគ្គលអោយនឹកនា
កន្លែងណាមួយដែលយើងកំណត់បាន ។
យ័ន្តបោស្នឹងបែបនេះគឺប្រើសំរាប់ ចងព្រលឹងភូត របស់បុគ្គលអោយនឹកនា
កន្លែងណាមួយដែលយើងកំណត់បាន ។

១. ស្ដេចមន្ដស្នេហ៍មហានិយម
ខ្លឹមសារបាលី៖ «ម មេត្តា ច មហារាជា... ពុប្រណី ទ្ធាឥន្ទន នមោយ មហំ សំមិ»
ការប្រកបប្រើ៖ ប្រើសម្រាប់កិច្ចការងារទូទៅ ទាក់ទងរកស៊ីលក់ដូរ ដើម្បីឲ្យអ្នកផងទាំងពួងមានចិត្តមេត្តា ស្រឡាញ់ និងគោរពបូជាមកលើរូបយើង។
របៀបប្រើរួម៖ ភាគច្រើនប្រើជាមួយមន្ត នយំ បុរិសោ និង មេឱម្មឆឹងៗ។
២. មន្ដស្នេហ៍លក់ដូរ (ប្រភេទទី ១ និងទី ២)
៣. ស្ដេចមន្ដគាថាសារិកាកែវមាស & អណ្ដាតសត្វកវឹក
៤. ស្ដេចមន្ដគាថាសារិកាលិនថោង (ឈ្មោល និង ញី)
៥. ស្ដេចមន្ដសារិកាលិនថោង (តាមវណ្ណៈ/ស្រទាប់វណ្ណៈ)
មន្តទី ១ (បាលី)៖ «នយំ បុសរិសោ ន ចិត្តំ...»
របៀបប្រើ៖ សែកលើ ក្រមួន, ប្រេង, ទឹកអប់, ម្សៅ ឬឡេ។ ជួយឲ្យមានប្រជាប្រិយភាព និងលក់ដូរដាច់ខ្លាំង។
មន្តទី ២ (អូម៉ម/ឆឹមៗ)៖ «អូម្មឆឹមៗ ក្រឡេកញញឹម...»
របៀបប្រើ៖ សែកលើគ្រឿងសម្អាងខាងលើ ឬធ្វើជា «ទឹកមន្តលុបមុខ» សម្រាប់ប្រើប្រាស់ពេលចេញទៅធ្វើការ ទាក់ទងការងារ ឬលក់ដូរ។
សារិកាកែវមាស៖ «ពុទ្ធោ រាជសីហោ...» — ប្រើដើម្បីឲ្យមុខមាត់មានរាសីភ្លឺថ្លាដូចព្រះច័ន្ទពេញបូរមី ធ្វើឲ្យមនុស្សប្រុសស្រីក្មេងចាស់ឃើញហើយចោមរោមស្រឡាញ់។
អណ្ដាតសត្វកវឹក៖ «ធុបំ អំករោមិ...» — ប្រើសម្រាប់ការនិយាយស្តី ច្រៀង ឬសូត្រធម៌ ធ្វើឲ្យសំឡេងមានស្នេហ៍ ពីរោះគួរឲ្យចង់ស្តាប់ និងបដិសន្ធិចិត្តស្រឡាញ់ពីអ្នកស្តាប់។
លក្ខណៈពិសេស៖ មានការសូត្របង្កប់ឈ្មោះបុគ្គលគោលដៅនៅក្នុងវង់ក្រចក
(ឈ្មោះ)។របៀបប្រើ៖
គ្រូភាគច្រើនឲ្យភាវនាធ្វើជាទឹកមន្តលុបមុខ ឬប្រើវិធី «បញ្ចុះស្លឹកមាស»។
ជួយលើកអំណាច បារមី និងរាសីឲ្យខ្ពង់ខ្ពស់ដូចស្តេច ធ្វើឲ្យគេគោរព កោតខ្លាច និងប្រតិព័ទ្ធ។
សម្រាប់អ្នកមានវណ្ណៈខ្ពស់ (មន្ត្រី/សេដ្ឋី)៖ «ន ម អ ឧ មហាមេត្តា ស្ដេចសារិកាលិនថោង...»
របៀបប្រើ៖ សែកក្រមួនលាបអណ្ដាត បបូរមាត់ និងចិញ្ចើម មុនពេលចូលទៅនិយាយជាមួយអ្នកធំ ឬអ្នកមានទ្រព្យ ដើម្បីឲ្យគេអាណិត ប្រណី និងចូលចិត្ត។
សម្រាប់មនុស្សសាមញ្ញ/រាស្ត្រទូទៅ៖ «ន ម អឧ មហាមេត្ដា សារិកាលិនថោងនាង...»
របៀបប្រើ៖ សែកក្រមួនលាបអណ្ដាត ចិញ្ចើម បបូរមាត់ដូចគ្នា ឬប្រើសម្រាប់ហៅអតិថិជនឲ្យចូលមកទិញទំនិញ។
ចំណាំ៖ តាមក្បួនបុរាណ ការប្រើប្រាស់គាថាស្នេហ៍មុខ ឬសារិកាលិនថោងទាំងនេះ តែងតែអាស្រ័យលើ «សទ្ធា» (ជំនឿ) និង «ការរក្សាសីល/ពាក្យសត្យ» របស់អ្នកប្រើប្រាស់ (ដូចជាមិនត្រូវជេរប្រមាថ ឬនិយាយពាក្យកុហកភូតភរ) ទើបមន្តអាគមនោះមានប្រសិទ្ធភាព និងរាសីឡើងខ្ពស់។
មន្តស្នេហ៍ព្រះគ្រូ
ន អ ម សត្ថា យយ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់អត់ដង្ហើម)
មន្តស្នេហ៍សារិកា
ឧម សារិកា អហំ សារិកា ឱ្យទាន់ចិត្តអញ សារិកា
ឯហិ ម ម។៚ (សូត្រ ៧ ចប់ ជ្រងសក់បីដងរួចចាំទៅនិយាយជាមួយគេ)
មន្តស្នេហ៍មណីចិន្តា
នយំ បុរិសោ ន ចិត្តំ កាថេ មិហំម ឯហិ ចិត្តំ ឆសា មអឧ បថមំ វជ្ជព ឥធា គតេ កុថយន្តិ សិវំ មឧ ទថទំ សត្ថា ម បិយំ ចិត្តំ សយំ ន។៚ (សូត្រតាមកម្លាំងថ្ងៃ)
មន្តស្នេហ៍មេត្តាមហានិយម
ន មេត្តា ម ករុណា ពុ មេត្រី ទ្ធា ប្រណី យ អាសូរ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)
មន្ដស្នេហ៍មេត្តាមហានិយម
ម មេត្តា ច មហារាជា សព្វស្នេហា ច បូជិតំ
ឧ អ មេត្តា ច មហារាជា សព្វស្នេហា ច បូជិតំ
ឧ មេត្តា ច មហារាជា សព្វស្នេហា ច បូជិតំ
ពុប្រណី ទ្ធាឥន្ទន នមោយ មហំ សំមិ។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)
មន្តស្នេហ៍មេត្តាមហានិយម
មេទី១៖
នយំ បុសរិសោ ន ចិត្តំ កាថេ មិហំម ឯហិ ចិត្ដំ ឆសា មអឧ បថមំ វជ្ជព ឥធា គតេ កុថយន្តិ សិវំ មឧ ទថទំ សត្ថា ម បិយំ ចិត្តំ សយំ ន។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)
មេទី២៖
នយំ បុសរិសោ ន ចិត្ដំ កាថេ ហំមិ មម ឯហិ ចិត្ដំ ឆសា មអឧ បថមំ វជ្ជព ឥទំ គតេ កុថយន្ដិ សយំន ទថទំ សត្ថា ម បិយំ ចិត្ដំ សយំ។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)
មេទី៣៖
សតិ ន ចេវ សព្វេ តេ អវុណោនិ ច ភ គ ភ គា វិចនានិ លោមំ ហមេ នផុស្សន្តិ ភវសនា ភហំ សន្តា ផគយានិ តិនិយានិ។ សព្វេ ជនា ពហូជនា ជនា ចិត្តំ បិយំ មម។សព្វេ បុរេន្តុ សង្កប្បា ចន្ទោ បណ្ណរសោ យថា មនីជោតិ រសោ យថា។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)
មន្ដស្នេហ៍ក្រឡេកញញឹម
មេទី១៖
ឱម្មៈឆឹមៗ ក្រឡេកញញឹម ឱម្មៈសិទ្ធីស្វាហ: នពោប្រឹម មោពោព្រាយ ពុទ្ធក្អាកក្អាយ ឯហិ មម ឯហិ មម។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)
មេទី២៖
ឱម្ម:ឆឹមៗ ឱម្មៈខ្វាន់ៗ អូម្ម រេវៗ។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)
មេទី៣៖
ឱម្ម:ឆឹមៗ ឱម្ម:ខ្វាន់ខ្វាន់ (ឈ្មោះ) ឱម្មៈ ឯហិ ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៣ ចប់)
មន្ដស្នេហ៍ស្តេចសារិកា
ពុទ្ធោ រាជសីហោ ម អ អញរាជសីហព្រំបគូ ព្រំបគោ ហូតិ ន មេត្តា ទើបអញ្ជើញមន្ដស្នេហ៍ស្ដេចសារិកាកែវមាស កែវអ្ហើយខ្លួនខ្ញុំអ្ហើយ ល្អបីដូចព្រះទ្រង់ ទ្រង់ខ្ញុំអ្ហើយ ល្អបីដូចព្រះច័ន្ទពេញបូរមី ក្មេងចាស់ប្រុសស្រី ក្រឡេកឃើញអញរត់មកចោមរោម រួមរ័កស្នេហានៃអង្គអញឯហិ ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៣ ចប់)
មន្ដស្នេហ៍អណ្តាតសត្វកវឹក (ច្រៀងពីរោះ សូត្រធម៌ពីរោះ និយាយពីរោះ អ្នកស្ដាប់យើងស្រឡាញ់យើងជាទីពេញចិត្ត)
ធុបំ អំករោមិ ធុបំ អំករោមិ ធុបំ អំករោមិ ករ វិកោ វិវន្ដស្មឹ បូជិតំ ជីវ្ហោនមារំ ឆព្រំពុទ្ធបារមី យោ ករវិកំ បិយំ មម។៚(សូត្រ ៣ ចប់)
មន្តស្នេហ៍សត្វកវឹក
ករវិក កេសរោ ករអូត្តំ។ (សូត្រ ៧ ចប់)
មន្ដស្នេហ៍សារិកាលិនថោងឈ្មោល-ញី (ស្នេហ៍មុខ)
ឈ្មោល៖
ន អញអ្ហើយពេជ្រពន់ បន្ទន់ចិត្ត (ឈ្មោះ) ពុទ្ធរត់រក ទ្ធាយំតាម(អញ) ទើបអញជាគ្រូហៅនាងសារិកាលិនថោង ជាស្ដេច ស្នេហ៍មុខ អញឱម្ម: ករោអ ទើបអញជាគ្រូហៅនាងសារិកាលិនថោង ជាស្ដេចស្នេហ៍មុខ អញឱម្ម: ករោឧ។៚
ញី៖
ន អញអ្ហើយរលួយ មោពេជ្រពន់បន្ទន់ចិត្ត (ឈ្មោះ) ពុទ្ធរត់រក ទ្ធាយំតាម (អញ) ទើបអញជាគ្រូហៅនាងសារិកាលិនថោង ជាស្ដេចស្នេហ៍មុខអញ ឱម្មៈករោអ ទើបអញជាគ្រូហៅនាសារិកាលិនថោង ជាស្ដេចស្នេហ៍មុខអញ ឱម្មៈ ករោឧ។៚ (សូត្រទាំងពីរមេ ‘ឈ្មោល-ញី’ ៣ ចប់)
មន្ដស្នេហ៍សារិកាលិនថោង
ន ម អ ឧ មហាមេត្តា ស្ដេចសារិកាលិន ថោង (ឈ្មោះ) អ្ហើយក្រឡេកឃើញអញ ចាប់ចិត្តប្រតិព័ទ្ធស្នេហា ឱម្ម: សិទ្ធីស្វាហ:។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)
មន្តស្នេហ៍ផ្ការំចេក
ឱម្មៈ អង្គអញអើយ បីដូចផ្ការំចេក អ្នកផងក្រឡេកមកមើលអង្គអញ ឱម្មៈ សិទ្ធី ស្វាហៈ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)
មន្តស្នេហ៍អថាន់ (សម្រាប់ទប់គេដាក់ស្នេហ៍លើយើង)
ម អ ឧ ចិត្តំ នំ ចិត្តំ និ ចិត្តំ ន ចិត្តំ ន ចិត្តំ ម ចិត្តំ អ ចិត្តំ ឧ ចិត្តំ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)
មន្តស្នេហ៍អថាន់ (អោយគេចាប់ចិត្តប្រតិព័ទ្ធ)
នំ ចិត្តំ និ ចិត្តំ ន ចិត្តំ ន ចិត្តំ ចិត្តំ ម ចិត្តំ អ ចិត្តំ ឧ ចិត្តំ ចិត្តំ (ឈ្មោះ) ស្រឡាញ់អញជាគ្រូ ឯហិ មម ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៧ ចប់)
មន្តស្នេហ៍ប្រលោមកាយបន្ទន់ចិត្ត
ពហូសុរិយំ បមុច្ចសិសា ច លោការនុបក ពហូសុរិយំ បមុច្ចសិសា ច លោការកម្មំ បកាមយំ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)
មន្តស្នេហ៍បន្ទន់ចិត្ត
ឯ ស ព គាថាយំ បញ្ច ពន្ធំ ឯហិ មម ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៧ ចប់)
មន្តស្នេហ៍បន្ទន់ចិត្ត
មេទី១
ន ម អ ឧ មហាមេត្តា មហាអាណិត។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)
មេទី២
ពុទ្ធំបន្ទន់ចិត្ត ធម្មំបន្ទន់ចិត្ត សង្ឃំបន្ទន់ចិត្តឯហិ ចិត្តំ បិយំ មម នហិ ចិត្តំ បិយំ មម។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)
មន្តស្នេហ៍សំលេង
ឧ ម សំលេងអញហោង សូរដូចរគាំងស្រែកឡើង ភ័ន្តភាំងទាំងចាស់ទាំងក្មេង គេចូលទៅដេកដំណេកគេហោង ឮពាក្យអញអឺងកងពីរោះសោះសារ អញពោលបណ្តូល បណ្ដូលសោះសារ ឮពាក្យអញកាលណា ពីរោះលើសលន់ ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៣ ចប់)
មន្តស្នេហ៍សំឡេង
ឧ ម អង្គពណ្ណរាយ កំចាយព្រះអាទិត្យ គិតមកអញជាកូនស្តេច ឧ ម អង្គអញអ្ហើយ សំបុររឹងបីដូចដែក សម្រែករាជសីហ៍មាត់អញចេញស្តីបង្ក្រាបសត្រូវ ឱម្មៈ សិទ្ធី ស្វាហៈ។៚(សូត្រ ៣ ចប់ រួចយកជើងស្តាំគោះដីបីដង)
មន្តស្នេហ៍ប្រមូលប្ដីប្រពន្ធដែលបាក់បែកគ្នាឲ្យស្រឡាញ់គ្នាវិញ
នមេត្តា មោករុណា ពុរត់រក ទ្ធាអាល័យទើបខ្ញុំនិមន្តផ្កាបី ស្ដីហៅស្រីរ័ត្ន អញប្រើផ្កាទៅ ផ្កាអើយប្រញាប់ បើបានការហើយ ផ្កាវិលឲ្យឆាប់ ដូចពាក្យបងផ្ដាំ សូមស្រីខ្មៅក្រឡេកញញឹម ឲ្យបងសង្ឃឹម ប្រើបានដូចចិត្ត អញហៅឈ្មោះណា អញហៅឈ្មោះ (…) នេះមកដូចចិត្តបំណងនវើយឆាប់មក កុំឈប់ មោឃើញម្លប់កុំជ្រក ពុវើយឆាប់មក ទ្ធាវើយអាល័យ យកុំបីរសាយបានឡើយ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)
(មន្តនេះចម្លងតាមក្បួន មហាផ្លាង ឌឹម ជាគ្រូវេទមន្ដខ្មែរមួយរូបដ៏ល្បី នៅវត្តកោះប៉ែន ធ្លាប់ប្រើស័ក្ដិសិទ្ធ។
បណ្ដាំគ្រូ៖
លាបក្រមួន ទឹកអប់ លើសក់មុខចិញ្ចើម។ លំដាប់រៀបគ្រូមុនធ្វើ ផ្កាឈូក៥ ឬ ផ្កាផ្សេងៗទៀតក៏បាន ទៀន៥ ធូប៥ បារី៥ ស្លា៥ ម្លូ៥ ស្លាធម៌ដូង ១គូ បាយសី ១គូ ទឹកអប់ឆ្វេង-ស្ដាំ ក្រណាត់ស ១ អាវ ប្រាក់ពីដើម ៥០០ រៀល។ ហាមផ្ដាច់ មិនឲ្យយកទៅធ្វើព្យាបាទគេដាច់ខាត បើជួយសង្រ្គោះគេបាន)។
មន្ដសេ្នហ៍ចងចិត្តមនុស្សប្រុស-ស្រី
ពុទ្ធំ ពហូជនានំ ឯហិ ចិត្តំ ឯហិ មនុស្សានំ ឯហិលាភំ ឯហិ មេត្ដា ជម្ពូទ្វីបេមនុស្សានំ ឥត្ថីយោ បុរិសោ ចិត្តំ ពន្ធំ ឯហិ។៚(សូត្រ ៧ ចប់)
(នេះជាមន្តសេ្នហ៍ចងចិត្តមនុស្សប្រុសស្រីទាំងឡាយ ចូលមកស្រឡាញ់ នាំលាភមកឲ្យយើង។ បើអ្នករកស៊ីលក់ ដូរឬប្រកបកិច្ចការរកស៊ីមុខរបរផ្សេងៗឲ្យធ្វើទឹកមន្តលុបមុខ ប្រោះព្រហ្មឥវ៉ាន់លក់ដូរ ម្យ៉ាងទៀតសែកក្រមួនក៏បាន។ ធ្វើម្យ៉ាងទៀត ទឹកមន្តប្រក់ព្រហ្មក្បាលយានយន្ត យានជំនិះ ចេញរកស៊ីនឹងមានលាភចូល)៕
មេគាថាអញ្ជើញគ្រូប្រក់ព្រុំប្រសិទ្ធីប្រើបាន១០០គុណ
ឧកាស អរហំ អញខ្ញុំសូមអារធនានិមន្តគុណ ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ ព្រះឥន្ទ ព្រះព្រហ្មផង ទើបអញ្ជើញព្រះអាទិត្យ ទើប អញ្ជើញព្រះច័ន្ទ ស្ដេចចុះមកជួយប្រសិទ្ធី ព្រុំប្រក់ ព្រុំពល ដៃស្ដាំ អញអើយកាន់នូវទឹកកន្ទី ដៃឆ្វេងអញអើយកាន់នូវលាច គ្រូបាច គ្រូសាចគ្រប់ៗអស់អង្គពួកពលប្រុសស្រី ពុបុត្រ ធាបុត្រ មោបុត្រ យបុត្រ សារ៉ាយគង់ជិត គខន សារ៉ាយគង់ជិត ឃខន សារ៉ាយគង់ ជិត ខន សារ៉ាយគង់ជិត ជិតគង់ ឥ អ តិ អ សោ សោ ស្វាហាប់។ទើបអញ្ជើញគ្រូព្រះពុ ទើបអញ្ជើញគ្រូទេវតា ទើបអញ្ជើ ញ ព្រះមាតា ព្រះបិតា ព្រះឥន្ទ ព្រះព្រហ្ម ព្រះនាងគង្ហីង ធរណីលោកមកជួយខ្ញុំ ស្ដេចយាងចុះមកគង់ពីរលើក្បាល សន្ធិតលើស្មា ក្រឡាសាច់ យំ យំ ឥ ថ ច សុ ធរណី គង្គា ល ហ ហុ ។
មេគាថាអញ្ជើញគ្រូហុល្លមានប្រក់ព្រុំពលប្រើបាន១០០គុណ
ឧកាស អហំ អញខ្ញុំសូមអារធនាស្ដេចកំហែងហុល្លមាន ត ន ណាគ្រូវើយ ឆាប់ណាគ្រូវើយ ដៃអញអើយរឹងដូចដែក ភ្នែកអញអើយភ្លឺដូចពេជ្រ សាច់អញអើយរឹងដូចថ្ម នគង់សា រ៉ាក់ មោគង់សារ៉ាក់ ពុគង់សារ៉ាក់ ទ្ធាពុគង់សារ៉ាក់ យពុគង់ សារ៉ាក់ ឧ អ អឹ្ង នរាទាំង ពុផាយផាត់ នផាត់ មោផាត់ ពុផាត់ ទ្ធាផាយផាត់ យផាយផាត់ នមអឧ ឧអនម មអផាយផាត់។
មេគាថាអញ្ជើញគ្រូហុល្លមានប្រក់ព្រុំពលប្រើបាន១០០គុណ
ឧម នុមោ ហុល្លមានកោឡាហល់ មិនានុកល់ ឥ អ ឧ ឧ អ រុល្លរុល្ល រុល្លរិល្ល ក្រុងមហារំអិលកម្លាំងអញអើយបីដូច ប្រថពី សិល្ប៍ហើរ ហើហោះធ្លាយធ្លុះព្រះធរណីក្រឡាប់ៗ ក្រឡាឆ័ត្រ ផ្អៀងធ្លាក់ពួកពលយោធាស្លុតស្លាប់តាន់តាប់ ណាគ្រូវើយ ។

-តើមន្តអាគមខ្មែរ មានអ្វីខ្លះ?
+មន្តអាគមខ្មែរ មានដូចជា៖
១-អាវតេជះ ឬអាវយ័ន្ត៖ ជាអាវដេរពីក្រណាត់ផាឌិបទេសឯក ឬជាតី មានគូរយ័ន្តគាថា បញ្ចុះអក្ខរ:ភាសាបាលី តាមព្រហ្មញ្ញសាសនា និងពុទ្ធសាសនា។
នៅលើតួអាវ ដែលកាត់វៀលក្លៀកនោះមិនសូវចោលអក្សរ ន ខ្វាក់ និងអក្ខរ: ន ម អ ឧ ឥ ស្វា សុ នោះឡើយអាវតេជះ ឬអាវយ័ន្ត គេមិនបោកទឹកទេបើកាន់ក្អែលឡើងខ្មៅរលើបគឺកាន់តែល្អ។
២-កន្សែងយ័ន្ត ៖ ជាកន្សែងផាឌិប ឬជាតី មានគូរយ័ន្តគាថា ដូចអាវតេជះដែរ ជួនកាលមានបញ្ចុះស្នាមបាទជើងមាតាបិតា ឬ ឧបជ្ឈាយាចារ្យ ដែលជាអ្នកមានគុណសម្រាប់បង់ជាប់នឹងក ជួតលើក្បាល។
៣-សាក់ខ្លួន៖ គេប្រើដែកចារជ្រលក់ជាតិហិង្គុល ឬខ្មៅដុសយកទៅសាក់ជាឣក្ខរៈ យ័ន្តគាថា លើទ្រូង, ខ្នង, ដៃ,ស្មា ជាប់ កាន់ជាប់ស្នាមរហូតអស់មួយជីវិត។
៤-កថា៖ គឺជាបន្ទះសំណ ប្រាក់ ស្ពាន់ ឬមាស មានចារយ័ន្តបាលីគាថា បញ្ចុះ ហើយដាស់ឲ្យពូកែស័ក្ដិសិទ្ធិ ។ កថា ត្រូវដោតក្រងជាខ្សែមួយ ខ្សែពីរ ឬខ្សែបីសម្រាប់ក្រវាត់ នៅចង្កេះក៏មាន សម្រាប់ពាក់នៅ ក ក៏មាន។
៥-អាព័ទ្ធ៖ ជាវេទមន្ត ដែលធ្វើឲ្យគង់ស្បែកកាប់មិនមុត ដុតមិនឆេះ។
៦-មហាសំកាំង៖ វេទមន្តសូត្រសែកឲ្យចេញផ្លេកបន្ទោរ ធ្វើឲ្យសត្រូវភាំងស្មារតី ឡប់សតិវង្វេងវង្វាន់។
៧-មន្តសណ្តំ៖ វេទមន្តសូត្រសែកឲ្យខ្មាំងសត្រូវដេកលក់។ចៅពញាភក្ដីសង្គ្រាមហុក ប្រើមន្តសណ្តំ ធ្វើឲ្យទ័ពយួនដេកលក់អស់ ដើម្បីចូលរំដោះព្រះវររាជមាតា របស់ ព្រះបាទជ័យជេដ្ឋា ទី៣ដែលយួនចាប់យកទៅបង្ខាំងក្នុងទូក នៅជ្រោយចង្វា។
៨-ធ្មប់៖ ជាវេទមន្តសូត្រសែកបាចឣង្ករ ចេញជាស្រាំង ឃ្មុំ ឪម៉ាល់ឬកួចស្មៅ ផ្លុំឲ្យកើតជាខ្លា ដំរី ដេញទិច ខាំ ព្រេច បច្ចាមិត្របាន។អ្នកចេះវិជ្ជាធ្មប់ផ្ដើមចេញពីការប្រើអំពើ ធ្វើអ្នកស្រុកឲ្យហើមពោះស្លាប់ក៏ក្លាយទៅជាគ្រូធ្មប់ ល្បីល្បាញ គេខ្លាចរឣា។ ព្រះបាទជាន់ជុំកែវព្រះភ្លើង ដែលចេះធ្មប់ ហ៊ានប្រកាសខ្លួនឯងជាស្ដេច គិតវាយដណ្តើមរាជបល្ល័ង្ក ដោយបានតាំងរាជវាំងនៅខេត្តតាកែវ។
៩-មហារំអិល ឬស្មិល៖ ជាវេទមន្តសូត្រសែកទៅ រអិលខ្លួនដូចលាបខ្លាញ់ ចាប់មិនជាប់ និងមានកម្លាំងខ្លាំងក្លា ដូចជាដំរីសារ។
១០-មេឃច្ឆាយ៖ ជាវិជ្ជាសម្លឹងមើលស្រមោលមេឃ ហើយទាយតាមចំណាំអាចដឹងថា ធ្វើសង្គ្រាមចាញ់ ឬឈ្នះ។ តេជោមាសចេះស្ទាត់សិល្ប៍វិជ្ជាយិតមេឃច្ឆាយនេះ ហើយបន្តបង្រៀនដល់តេជោយ៉តទៀត។
១១-បំបាំងកាយ ៖ ជាវេទមន្តសូត្រសែកទៅខ្មាំងមើលមិនឃើញ។១២-កូនក្រក៖ កូនក្រក គឺជាទារកក្នុងផ្ទៃម្ដាយ ទើបបានបីខែ ទៅ៥ខែ ហើយត្រូវម្តាយយល់ព្រមប្រគល់ឲ្យ ដោយប្រើវិធីវះកាត់យក។ ទារកប៉ុនកដៃនោះ ត្រូវបានយកទៅឆ្អើរភ្លើងឲ្យក្រៀម ហើយរាយមន្តព័ទ្ធសីមា ឲ្យក្លាយជាកូនក្រក ដើម្បីឲ្យព្រលឹងទារកនោះ វិលវល់តាមជួយយកអាសាអ្នកដែលកាន់កូនក្រក។ ព្រលឹងកូនក្រកត្រូវការការថែរក្សា ថ្នាក់ថ្នម ពីឳពុក ឬម្តាយ។ អ្នកកាន់កូនក្រកបើថែរក្សាថ្នាក់ថ្នមកូនក្រកនោះបានល្អ នឹងត្រូវបានកូនក្រកស្រលាញ់តបវិញ ដោយតាមថែរក្សាអ្នកនោះ ២៤ ម៉ោង លើ២៤ ម៉ោង ៧ ថ្ងៃ ក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយមានញាណអាចដឹងអ្វីៗមុន ព្រោះព្រលឹងកូនក្រកនោះទៅខ្សឹបប្រាប់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកកាន់កូនក្រកមិនបានថែរក្សា ថ្នាក់ថ្នម ឬទុកកូនក្រកនោះចោល កូនក្រក នឹងធ្វើទុក្ខទោសដល់អ្នកនោះវិញ។
១៣-សក់ដាញ់៖ ជាសក់របស់មនុស្សស្រី ឬប្រុស ដែលកណ្ដាញ់ជាប់គ្នា ដូចសំបុកចាប។ សក់នេះ ច្រើនជារបស់រូបមេមត់ ឬមេស្មឹង ដោយម្ចាស់សក់ស្លាប់ ឬកាត់ឲ្យ។ខ្មែរជឿថាសក់ដាញ់នេះ មានឫទ្ធិបារមីពូកែមានខ្មោចអារក្សថែរក្សា។ មានកណ្ដាញ់ មួយប្រភេទទៀត កើតឡើងដោយកម្របំផុត នៅត្រង់រោមយោនីស្ត្រី។ កណ្ដាញ់រោមយោនីនេះពូកែណាស់។ មានរឿងដំណាលថា ប្រពន្ធរបស់ឥស្សរ:ពាក់សក្ដិបីម្នាក់ មានកណ្ដាញ់រោមយោនីនេះពេលចេញច្បាំងនឹងទ័ពបារាំង លោកតែងនាំប្រពន្ធទៅជាមួយដើម្បីការពារខ្លួនគ្រប់គ្រាអាសន្ន។
១៤-អាថ័ន៖ ក្លាយមកពីឣថព្វ ឬឣថ័ព្វន៍ ជាឈ្មោះមន្តអាគមសម្រាប់សូត្រសែកហៅ ឬបណ្ដេញខ្មោចបិសាច។
១៥-ចែកាច់៖ ជាភ្លុកដំរីស្ត មិនធំប៉ុនភ្លុកទេ។ ចែដំរី ដែលវាចាក់កាច់ចោលជាប់នឹងដើមឈើរស់ ជាវត្ថុត្រជាក់ត្រជុំការពារជំងឺ គ្រប់ប្រភេទ។
១៦-ខ្នាយតាន់៖ ជាគ្រឿងអាវុធការពារខ្លួន របស់ជ្រូកព្រៃដែលវាកាច់ចោលនៅទីណាមួយ។ មតិខ្លះថា បើបាញ់យកបានទាំងរស់ រឹតតែពូកែ ជាងខ្នាយដែលរើសបានទៅទៀត។
១៧-កុយ៖ ជាកុយសត្វរមាស ជារបស់កម្រ ល្អបំផុតគឺកុយពុក។
១៨-គជ់៖ វត្ថុជាដុំមូលដូចពក មានសាច់រឹងដូចកែវ កើតមាននៅក្នុងសរីរាង្គកាយ ឬក្នុងក្បាលនៃសត្វទាំងឡាយដូចជា គជ់ខ្យង, គជ់គ្រំ, គជ់ដំរី, គជ់ក្រៀល។ ពូកែជាងគេ គឺគជ់ឃ្មុំ, គជ់ត្មាតភ្លើង កាសក្របី។
១៩-នាងពួន៖ វត្ថុជាដុំមូលដូចពក មានសាច់រឹងដូចកែវ កើតមាននៅក្នុងដើមឈើ។
២០-នប់៖ ជាស្នែងបន្តុបត្រមុលខ្លីហើយធំ របស់សត្វ ក្តាន់,រមាំង, ប្រើស។
២១- ផ្សេងទៀត…។
៚• មន្តអាគមខ្មែរទាំងអស់នេះ តែងតែដាក់ក្នុង(ទៃគ្រូ)កាន់ជាប់នឹងខ្លួន។ប្រសិនបើមិនចេញទៅណាទេ គេតែងតែតម្កល់ទុកលើហ៊ឹង ដុតទៀនធូបបូជា ជាប្រក្រតីរាល់ថ្ងៃសីល។
៚• ចំពោះត្រណមមន្តអាគម គឺអាស្រ័យលើគ្រូជាអ្នកកំណត់។ ករណីគ្រូមិនបាន ឬភ្លេចប្រាប់សិស្សអំពីត្រណមផ្សេងៗទេនោះ គឺចាត់ទុកថាសិស្សនោះ គ្មានត្រណមអ្វី ដែលនឹងខុសគ្រូទេ។
៚• ជាទូទៅ បុព្វបុរសខ្មែរ តែងរៀនរបៀន និងមានជំនឿលើមន្តអាគមទាំងនេះ ស្ទើរតែ ១០០ ភាគរយ ជាពិសេស គឺអង្គព្រះមហាក្សត្រនិងមេទ័ពធំៗ តែម្តងដែលគោរពជំនឿបែបនេះជាងគេ។ យោងតាមព្រះរាជពង្សាវតារវត្តទឹកវិល ឣ្នកដែលខ្លាំងពូកែខាងសិល្ប៍វេទមន្តនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ មានជាឣាទិ៍ តេជោ មាស, តេជោយ៉ត,ស្ដេចកន, ស្ដេចកែវព្រះភ្លើង, ព្រះរាមបាទី, ស្ដេចបាលីកងចក្រ,ស្ដេចសំរ៉ែ, ព្រះរាមទ្រាំង, បល្ល័ង្កពេជ្រ, បល្ល័ង្ករ័ត្ន, ភក្ដីសង្គ្រាមហុកជាដើម៕
៚• រូបខាងក្រោមនេះគ្រាន់តែជារូបភាពខ្លះៗ របស់មន្តអាគមខ្មែរ នឹង វត្ថុស័ក្តសិទ្ធិ តែប៉ុណ្ណោះ ។សូមជួយចែកចាយបន្ត ដើម្បីថែរក្សាមរតកអរូបីយ៍របស់ដូនតាយើង ៕
លោកគ្រូចៅម្ជុលពេជ្រ
(ការបកស្រាយអំពីផ្សាយមេត្តាធម៏)
ស្នេហ៍មុខ

មុននឹងចូលទៅកាន់កន្លែងធ្វើការរបស់មនន្ត្រីធំណាមួយ ឬក៏ទៅកាន់លំនៅឋានរបស់វរជន ដោយមានបំណងសុំពឹងពាក់ ឬសុំក្ដីអនុគ្រោះបែបណាមួយនោះ បុព្វបុរសយើងតែងតែប្រើដន្លាប់មន្តអាគមសែកសូត្របាលីស្នេហ៍មុខ ផ្លុំទៅលើក្រមួនមាត់ដែលដាក់ក្នុងដន្លាប់ រួចយកមកលាបសក់ ចិញ្ចើម ថ្ងាស ។ល។ ព្រមជាមួយនេះដែរ ដូនតាយើង លោករៀបឫកពារ សុភាពរាបសារ ឱនលំទោនទាំងកាយទាំងវាចា សម្ដែងនូវការគោរពប្រណិប័តន៍ ចំពោះវរជនដែលជាមេបា ចៅហ្វាយនាយ ។
ជួនកាលលោកប្រើបាលីស្នេហ៍មុខនេះ ដើម្បីកម្រើកទឹកចិត្តឲ្យក្លាហាន មិនឲ្យចាញ់ច្រាបគេ ឲ្យមានសិរីសួស្ដី និងមានអំណោយទាន មានគេអាណិត និងឲ្យមានតេជះក្នុងការចូលទៅកាន់ជំនុំចំណោមប្រជុំមនុស្សធំតូច ។ត្រូវសែកបាលីនេះ និងក្រមួនមាត់ ឬប្រេងដូងអប់ លម្អងផ្កាក្រអូបថា : “ ឧមសេពមហាសេព ទើបគ្រូប្រើអញសែកប្រេងក្រមួន លាយលាបធ្វើខ្លួនអញអើយ ល្អបីដូចមាស ថ្ងាសអញអើយ ល្អបីដូចប្រាក់ ព្រះភក្ត្រអញអើយ ល្អបីដូចខែពេញបូណ៌ សម្បុរអញអើយ ល្អបីដូចឃ្មុំពេញឆោម ម្រោមពេញទឹកបងប្អូននឹករលឹកមកគ្រប់ៗគ្នា " ។
*បាលីស្នេហ៍មុខទី ២ ហៅថា បាលីស្នេហ៍សារិកា
“ឱមសារិការអើយ អញទៅត្រង់ណាមិនដែលទំនេរ ពាក្យអញសសិត មាត់អញស្រដី លួងលោមប្រុសស្រី ឲ្យចូលចិត្តនឹងអញ " ។
*បាលីស្នេហ៍មុខទី ៣ ហៅថា បាលីស្នេហ៍ក្រពុំរីករាយ
“ឱមរីក ឱមរាយ រីកដូចព្រះពាយ រាយព្រះអាទិត្យ"
បាលីស្នេហ៍ទាំងប៉ុន្មានមេនេះ ត្រូវសូត្រសេព ៣ចប់ ឬ ៧ ចប់ ។
ខាងក្រោមនេះ ជាបាលីស្នេហ៍ មានឈ្មោះថា "ស្នេហ៍រំជួលចិត្ត"
“ទើបអញ្ជើញស្រីស្រើបរំជួលចិត្ត បើនាងអាណិតថយចេញឆាប់ បេះផ្កាស្រឡិត បេះផ្កាមោងគ្រេង បេះមកលួងលេងដោយចិត្តចំណង់ ។ ស្រណោះផ្គរលាន់ ឮដើមឆ្នាំ ស្រីខ្មៅទាំងប្រាំ នាំនាងចេញលេង ផ្គរលាន់គគ្រឹក ឆ្លើយឡើងគគ្រេង នាំនាងចេញលេង ដោយពាក្យអញហៅ ។ អញហៅនឹងប្រេង អញហៅនឹងក្រមួន ឲ្យនាងដឹងខ្លួន នាងនៅក្នុងអង្គ ។ សអើយ ស្រីស ថ្ងៃ ល្ងាចឮផ្គរ សដេកមិនលក់ ដៃឆ្វេងពរកូន ដៃស្ដាំជ្រងសក់ សមនាងរលឹកមកបងឬទេ ។ បើនាងរលឹកប្អូននាងកុំនៅ គន់ទៅទឹកស្រះហូរមកថ្លាឈ្វេង ឲ្យនាងងូតលេងជាមួយនឹងបង ។គាថាលាភជ័យ
១-សិម្ពលី ច មហាថេរោ ជយលាភោ ភវន្ដុ មេ សិម្ពលី ច មហានាមំ
សព្វ លាភំ ភវន្ដុ មេ ទុតិរាជានិរន្ដុរំ សព្វ លាភំ ភវន្ដុ មេ យំវិសោ
កុមារា វា កុមារី វា សព្វ លាភោ ភវន្ដុ មេ សិម្ពលី ច មហាថេរោ ជា
ត មម សព្វេ ជនា ពហូ ជនា សព្វេ បូជា ភវន្ដុ មេ នមពទ នជាលិតិ
លាភី ន យទិនំ លាភីនំ សិម្ពលី ច ស វ ប ស ឧ ។
ត្រូវស្វាធ្យាយរាលថ្ងៃ ព្រឹក-ត្រង់-យប់ ។
ភាវនាបែរមុខទៅទិស ណា លាភចូលពីទិសនោះ ។
ត្រូវសូត្រទាំងបួនកុំឲ្យខាននិងកើត លាភហូរចូលហោង ។
គាថាហៅមាស
២-លាភីនំ យទិនំ សិម្ពលី ច មហាថេរោ ឯហិ សុវណ្ណ មម អាគច្ឆាយ អាគច្ឆាហិ សព្វេ ជនា ពហូ ជានា សព្វេ បូជា ភវន្ដុ មេ នមភទ នជា លិតិ ។
គាថាហៅប្រាក់
៣-លាភីនំ យទិនំ សិម្ពលី ច មហាថេរោ ឯហិ បច្ចយ មម អាគច្ឆាយ អាគច្ឆាហិ សព្វេ ជនា ពហូ ជនា សព្វេ បូជា ភវន្ដុ មេ នមពទ នជា លិតិ ។
គាថាហៅលាភ
៤-នជាលិតិ សិទ្ធិ លាភោ នជាលិតិ ឯហិ លាភោ នជាលិតិ ឯហិ មម ។
ត្រូវស្វាធ្យាយរាល់ថ្ងៃ ព្រឹក-ត្រង់-យប់ ។ ពេលចំរើនភាវនាត្រូវប្រើ អារម្មណ៍ឲ្យបានមូលចំពោះលាភនោះ។ត្រូវសូត្រទាំងបួនមេនេះ
ត្រូវស្វាធ្យាយឲ្យជាប់ប្រាកដ និងកើតលាភចូលមកយើង ពុំខាន ឡើយ ។
