Latest Post



 






មន្តស្នេហ៍ព្រះគ្រូ

ន អ ម សត្ថា យយ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់អត់ដង្ហើម)


មន្តស្នេហ៍សារិកា
ឧម សារិកា អហំ សារិកា ឱ្យទាន់ចិត្តអញ សារិកា
ឯហិ ម ម។៚ (សូត្រ ៧ ចប់ ជ្រងសក់បីដងរួចចាំទៅនិយាយជាមួយគេ)


មន្តស្នេហ៍មណីចិន្តា
នយំ បុរិសោ ន ចិត្តំ កាថេ មិហំម ឯហិ ចិត្តំ ឆសា មអឧ បថមំ វជ្ជព ឥធា គតេ កុថយន្តិ សិវំ មឧ ទថទំ សត្ថា ម បិយំ ចិត្តំ សយំ ន។៚ (សូត្រតាមកម្លាំងថ្ងៃ)


មន្តស្នេហ៍មេត្តាមហានិយម
ន មេត្តា ម ករុណា ពុ មេត្រី ទ្ធា ប្រណី យ អាសូរ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)


មន្ដស្នេហ៍មេត្តាមហានិយម
ម មេត្តា ច មហារាជា សព្វស្នេហា ច បូជិតំ
ឧ អ មេត្តា ច មហារាជា សព្វស្នេហា ច បូជិតំ
ឧ មេត្តា ច មហារាជា សព្វស្នេហា ច បូជិតំ
ពុប្រណី ទ្ធាឥន្ទន នមោយ មហំ សំមិ។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)


មន្តស្នេហ៍មេត្តាមហានិយម
មេទី១៖
នយំ បុសរិសោ ន ចិត្តំ កាថេ មិហំម ឯហិ ចិត្ដំ ឆសា មអឧ បថមំ វជ្ជព ឥធា គតេ កុថយន្តិ សិវំ មឧ ទថទំ សត្ថា ម បិយំ ចិត្តំ សយំ ន។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)


មេទី២៖
នយំ បុសរិសោ ន ចិត្ដំ កាថេ ហំមិ មម ឯហិ ចិត្ដំ ឆសា មអឧ បថមំ វជ្ជព ឥទំ គតេ កុថយន្ដិ សយំន ទថទំ សត្ថា ម បិយំ ចិត្ដំ សយំ។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)

មេទី៣៖ 

សតិ ន ចេវ សព្វេ តេ អវុណោនិ ច ភ គ ភ គា វិចនានិ លោមំ ហមេ នផុស្សន្តិ ភវសនា ភហំ សន្តា ផគយានិ តិនិយានិ។ សព្វេ ជនា ពហូជនា ជនា ចិត្តំ បិយំ មម។សព្វេ បុរេន្តុ សង្កប្បា ចន្ទោ បណ្ណរសោ យថា មនីជោតិ រសោ យថា។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)


មន្ដស្នេហ៍ក្រឡេកញញឹម

មេទី១៖

ឱម្មៈឆឹមៗ ក្រឡេកញញឹម ឱម្មៈសិទ្ធីស្វាហ: នពោប្រឹម មោពោព្រាយ ពុទ្ធក្អាកក្អាយ ឯហិ មម ឯហិ មម។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)

មេទី២៖
ឱម្ម:ឆឹមៗ ឱម្មៈខ្វាន់ៗ អូម្ម រេវៗ។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)

មេទី៣៖
ឱម្ម:ឆឹមៗ ឱម្ម:ខ្វាន់ខ្វាន់ (ឈ្មោះ) ឱម្មៈ ឯហិ ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៣ ចប់)

មន្ដស្នេហ៍ស្តេចសារិកា
ពុទ្ធោ រាជសីហោ ម អ អញរាជសីហព្រំបគូ ព្រំបគោ ហូតិ ន មេត្តា ទើបអញ្ជើញមន្ដស្នេហ៍ស្ដេចសារិកាកែវមាស កែវអ្ហើយខ្លួនខ្ញុំអ្ហើយ ល្អបីដូចព្រះទ្រង់ ទ្រង់ខ្ញុំអ្ហើយ ល្អបីដូចព្រះច័ន្ទពេញបូរមី ក្មេងចាស់ប្រុសស្រី ក្រឡេកឃើញអញរត់មកចោមរោម រួមរ័កស្នេហានៃអង្គអញឯហិ ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៣ ចប់)

មន្ដស្នេហ៍អណ្តាតសត្វកវឹក (ច្រៀងពីរោះ សូត្រធម៌ពីរោះ និយាយពីរោះ អ្នកស្ដាប់យើងស្រឡាញ់យើងជាទីពេញចិត្ត) 

ធុបំ អំករោមិ ធុបំ អំករោមិ ធុបំ អំករោមិ ករ វិកោ វិវន្ដស្មឹ បូជិតំ ជីវ្ហោនមារំ ឆព្រំពុទ្ធបារមី យោ ករវិកំ បិយំ មម។៚(សូត្រ ៣ ចប់)


មន្តស្នេហ៍សត្វកវឹក
ករវិក កេសរោ ករអូត្តំ។ (សូត្រ ៧ ចប់)

មន្ដស្នេហ៍សារិកាលិនថោងឈ្មោល-ញី (ស្នេហ៍មុខ)

ឈ្មោល៖

ន អញអ្ហើយពេជ្រពន់ បន្ទន់ចិត្ត (ឈ្មោះ) ពុទ្ធរត់រក ទ្ធាយំតាម(អញ) ទើបអញជាគ្រូហៅនាងសារិកាលិនថោង ជាស្ដេច ស្នេហ៍មុខ អញឱម្ម: ករោអ ទើបអញជាគ្រូហៅនាងសារិកាលិនថោង ជាស្ដេចស្នេហ៍មុខ អញឱម្ម: ករោឧ។៚

ញី៖
ន អញអ្ហើយរលួយ មោពេជ្រពន់បន្ទន់ចិត្ត (ឈ្មោះ) ពុទ្ធរត់រក ទ្ធាយំតាម (អញ) ទើបអញជាគ្រូហៅនាងសារិកាលិនថោង ជាស្ដេចស្នេហ៍មុខអញ ឱម្មៈករោអ ទើបអញជាគ្រូហៅនាសារិកាលិនថោង ជាស្ដេចស្នេហ៍មុខអញ ឱម្មៈ ករោឧ។៚ (សូត្រទាំងពីរមេ ‘ឈ្មោល-ញី’ ៣ ចប់)

មន្ដស្នេហ៍សារិកាលិនថោង
ន ម អ ឧ មហាមេត្តា ស្ដេចសារិកាលិន ថោង (ឈ្មោះ) អ្ហើយក្រឡេកឃើញអញ ចាប់ចិត្តប្រតិព័ទ្ធស្នេហា ឱម្ម: សិទ្ធីស្វាហ:។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)

មន្តស្នេហ៍ផ្ការំចេក
ឱម្មៈ អង្គអញអើយ បីដូចផ្ការំចេក អ្នកផងក្រឡេកមកមើលអង្គអញ ឱម្មៈ សិទ្ធី ស្វាហៈ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)

មន្តស្នេហ៍អថាន់ (សម្រាប់ទប់គេដាក់ស្នេហ៍លើយើង)
ម អ ឧ ចិត្តំ នំ ចិត្តំ និ ចិត្តំ ន ចិត្តំ ន ចិត្តំ ម ចិត្តំ អ ចិត្តំ ឧ ចិត្តំ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)

មន្តស្នេហ៍អថាន់ (អោយគេចាប់ចិត្តប្រតិព័ទ្ធ)
នំ ចិត្តំ និ ចិត្តំ ន ចិត្តំ ន ចិត្តំ ចិត្តំ ម ចិត្តំ អ ចិត្តំ ឧ ចិត្តំ ចិត្តំ (ឈ្មោះ) ស្រឡាញ់អញជាគ្រូ ឯហិ មម ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៧ ចប់)

មន្តស្នេហ៍ប្រលោមកាយបន្ទន់ចិត្ត
ពហូសុរិយំ បមុច្ចសិសា ច លោការនុបក ពហូសុរិយំ បមុច្ចសិសា ច លោការកម្មំ បកាមយំ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)

មន្តស្នេហ៍បន្ទន់ចិត្ត
ឯ ស ព គាថាយំ បញ្ច ពន្ធំ ឯហិ មម ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៧ ចប់)

មន្តស្នេហ៍បន្ទន់ចិត្ត

មេទី១
ន ម អ ឧ មហាមេត្តា មហាអាណិត។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)

មេទី២
ពុទ្ធំបន្ទន់ចិត្ត ធម្មំបន្ទន់ចិត្ត សង្ឃំបន្ទន់ចិត្តឯហិ ចិត្តំ បិយំ មម នហិ ចិត្តំ បិយំ មម។៚ (សូត្រ ៣ ចប់)

មន្តស្នេហ៍សំលេង

ឧ ម សំលេងអញហោង សូរដូចរគាំងស្រែកឡើង ភ័ន្តភាំងទាំងចាស់ទាំងក្មេង គេចូលទៅដេកដំណេកគេហោង ឮពាក្យអញអឺងកងពីរោះសោះសារ អញពោលបណ្តូល បណ្ដូលសោះសារ ឮពាក្យអញកាលណា ពីរោះលើសលន់ ឯហិ មម។៚(សូត្រ ៣ ចប់)

មន្តស្នេហ៍សំឡេង
ឧ ម អង្គពណ្ណរាយ កំចាយព្រះអាទិត្យ គិតមកអញជាកូនស្តេច ឧ ម អង្គអញអ្ហើយ សំបុររឹងបីដូចដែក សម្រែករាជសីហ៍មាត់អញចេញស្តីបង្ក្រាបសត្រូវ ឱម្មៈ សិទ្ធី ស្វាហៈ។៚(សូត្រ ៣ ចប់ រួចយកជើងស្តាំគោះដីបីដង)

មន្តស្នេហ៍ប្រមូលប្ដីប្រពន្ធដែលបាក់បែកគ្នាឲ្យស្រឡាញ់គ្នាវិញ


នមេត្តា មោករុណា ពុរត់រក ទ្ធាអាល័យទើបខ្ញុំនិមន្តផ្កាបី ស្ដីហៅស្រីរ័ត្ន អញប្រើផ្កាទៅ ផ្កាអើយប្រញាប់ បើបានការហើយ ផ្កាវិលឲ្យឆាប់ ដូចពាក្យបងផ្ដាំ សូមស្រីខ្មៅក្រឡេកញញឹម ឲ្យបងសង្ឃឹម ប្រើបានដូចចិត្ត អញហៅឈ្មោះណា អញហៅឈ្មោះ (…) នេះមកដូចចិត្តបំណងនវើយឆាប់មក កុំឈប់ មោឃើញម្លប់កុំជ្រក ពុវើយឆាប់មក ទ្ធាវើយអាល័យ យកុំបីរសាយបានឡើយ។៚ (សូត្រ ៧ ចប់)
(មន្តនេះចម្លងតាមក្បួន មហាផ្លាង ឌឹម ជាគ្រូវេទមន្ដខ្មែរមួយរូបដ៏ល្បី នៅវត្តកោះប៉ែន ធ្លាប់ប្រើស័ក្ដិសិទ្ធ។

បណ្ដាំគ្រូ៖


លាបក្រមួន ទឹកអប់ លើសក់មុខចិញ្ចើម។ លំដាប់រៀបគ្រូមុនធ្វើ ផ្កាឈូក៥ ឬ ផ្កាផ្សេងៗទៀតក៏បាន ទៀន៥ ធូប៥ បារី៥ ស្លា៥ ម្លូ៥ ស្លាធម៌ដូង ១គូ បាយសី ១គូ ទឹកអប់ឆ្វេង-ស្ដាំ ក្រណាត់ស ១ អាវ ប្រាក់ពីដើម ៥០០ រៀល។ ហាមផ្ដាច់ មិនឲ្យយកទៅធ្វើព្យាបាទគេដាច់ខាត បើជួយសង្រ្គោះគេបាន)។

មន្ដសេ្នហ៍ចងចិត្តមនុស្សប្រុស-ស្រី


ពុទ្ធំ ពហូជនានំ ឯហិ ចិត្តំ ឯហិ មនុស្សានំ ឯហិលាភំ ឯហិ មេត្ដា ជម្ពូទ្វីបេមនុស្សានំ ឥត្ថីយោ បុរិសោ ចិត្តំ ពន្ធំ ឯហិ។៚(សូត្រ ៧ ចប់)
(នេះជាមន្តសេ្នហ៍ចងចិត្តមនុស្សប្រុសស្រីទាំងឡាយ ចូលមកស្រឡាញ់ នាំលាភមកឲ្យយើង។ បើអ្នករកស៊ីលក់ ដូរឬប្រកបកិច្ចការរកស៊ីមុខរបរផ្សេងៗឲ្យធ្វើទឹកមន្តលុបមុខ ប្រោះព្រហ្មឥវ៉ាន់លក់ដូរ ម្យ៉ាងទៀតសែកក្រមួនក៏បាន។ ធ្វើម្យ៉ាងទៀត ទឹកមន្តប្រក់ព្រហ្មក្បាលយានយន្ត យានជំនិះ ចេញរកស៊ីនឹងមានលាភចូល)៕




 

-តើមន្តអាគមខ្មែរ មានអ្វីខ្លះ?


+មន្តអាគមខ្មែរ មានដូចជា៖
១-អាវតេជះ ឬអាវយ័ន្ត៖ ជាអាវដេរពីក្រណាត់ផាឌិបទេសឯក ឬជាតី មានគូរយ័ន្តគាថា បញ្ចុះអក្ខរ:ភាសាបាលី តាមព្រហ្មញ្ញសាសនា និងពុទ្ធសាសនា។
នៅលើតួអាវ ដែលកាត់វៀលក្លៀកនោះមិនសូវចោលអក្សរ ន ខ្វាក់ និងអក្ខរ: ន ម អ ឧ ឥ ស្វា សុ នោះឡើយអាវតេជះ ឬអាវយ័ន្ត គេមិនបោកទឹកទេបើកាន់ក្អែលឡើងខ្មៅរលើបគឺកាន់តែល្អ។

២-កន្សែងយ័ន្ត ៖ ជាកន្សែងផាឌិប ឬជាតី មានគូរយ័ន្តគាថា ដូចអាវតេជះដែរ ជួនកាលមានបញ្ចុះស្នាមបាទជើងមាតាបិតា ឬ ឧបជ្ឈាយាចារ្យ ដែលជាអ្នកមានគុណសម្រាប់បង់ជាប់នឹងក ជួតលើក្បាល។

៣-សាក់ខ្លួន៖ គេប្រើដែកចារជ្រលក់ជាតិហិង្គុល ឬខ្មៅដុសយកទៅសាក់ជាឣក្ខរៈ យ័ន្តគាថា លើទ្រូង, ខ្នង, ដៃ,ស្មា ជាប់ កាន់ជាប់ស្នាមរហូតអស់មួយជីវិត។

៤-កថា៖ គឺជាបន្ទះសំណ ប្រាក់ ស្ពាន់ ឬមាស មានចារយ័ន្តបាលីគាថា បញ្ចុះ ហើយដាស់ឲ្យពូកែស័ក្ដិសិទ្ធិ ។ កថា ត្រូវដោតក្រងជាខ្សែមួយ ខ្សែពីរ ឬខ្សែបីសម្រាប់ក្រវាត់ នៅចង្កេះក៏មាន សម្រាប់ពាក់នៅ ក ក៏មាន។


៥-អាព័ទ្ធ៖ ជាវេទមន្ត ដែលធ្វើឲ្យគង់ស្បែកកាប់មិនមុត ដុតមិនឆេះ។

៦-មហាសំកាំង៖ វេទមន្តសូត្រសែកឲ្យចេញផ្លេកបន្ទោរ ធ្វើឲ្យសត្រូវភាំងស្មារតី ឡប់សតិវង្វេងវង្វាន់។

៧-មន្តសណ្តំ៖ វេទមន្តសូត្រសែកឲ្យខ្មាំងសត្រូវដេកលក់។ចៅពញាភក្ដីសង្គ្រាមហុក ប្រើមន្តសណ្តំ ធ្វើឲ្យទ័ពយួនដេកលក់អស់ ដើម្បីចូលរំដោះព្រះវររាជមាតា របស់ ព្រះបាទជ័យជេដ្ឋា ទី៣ដែលយួនចាប់យកទៅបង្ខាំងក្នុងទូក នៅជ្រោយចង្វា។

 ៨-ធ្មប់៖ ជាវេទមន្តសូត្រសែកបាចឣង្ករ ចេញជាស្រាំង ឃ្មុំ ឪម៉ាល់ឬកួចស្មៅ ផ្លុំឲ្យកើតជាខ្លា ដំរី ដេញទិច ខាំ ព្រេច បច្ចាមិត្របាន។អ្នកចេះវិជ្ជាធ្មប់ផ្ដើមចេញពីការប្រើអំពើ ធ្វើអ្នកស្រុកឲ្យហើមពោះស្លាប់ក៏ក្លាយទៅជាគ្រូធ្មប់ ល្បីល្បាញ គេខ្លាចរឣា។ ព្រះបាទជាន់ជុំកែវព្រះភ្លើង ដែលចេះធ្មប់ ហ៊ានប្រកាសខ្លួនឯងជាស្ដេច គិតវាយដណ្តើមរាជបល្ល័ង្ក ដោយបានតាំងរាជវាំងនៅខេត្តតាកែវ។


៩-មហារំអិល ឬស្មិល៖ ជាវេទមន្តសូត្រសែកទៅ រអិលខ្លួនដូចលាបខ្លាញ់ ចាប់មិនជាប់ និងមានកម្លាំងខ្លាំងក្លា ដូចជាដំរីសារ។

១០-មេឃច្ឆាយ៖ ជាវិជ្ជាសម្លឹងមើលស្រមោលមេឃ ហើយទាយតាមចំណាំអាចដឹងថា ធ្វើសង្គ្រាមចាញ់ ឬឈ្នះ។ តេជោមាសចេះស្ទាត់សិល្ប៍វិជ្ជាយិតមេឃច្ឆាយនេះ ហើយបន្តបង្រៀនដល់តេជោយ៉តទៀត។

១១-បំបាំងកាយ ៖ ជាវេទមន្តសូត្រសែកទៅខ្មាំងមើលមិនឃើញ។

១២-កូនក្រក៖ កូនក្រក គឺជាទារកក្នុងផ្ទៃម្ដាយ ទើបបានបីខែ ទៅ៥ខែ ហើយត្រូវម្តាយយល់ព្រមប្រគល់ឲ្យ ដោយប្រើវិធីវះកាត់យក។ ទារកប៉ុនកដៃនោះ ត្រូវបានយកទៅឆ្អើរភ្លើងឲ្យក្រៀម ហើយរាយមន្តព័ទ្ធសីមា ឲ្យក្លាយជាកូនក្រក ដើម្បីឲ្យព្រលឹងទារកនោះ វិលវល់តាមជួយយកអាសាអ្នកដែលកាន់កូនក្រក។ ព្រលឹងកូនក្រកត្រូវការការថែរក្សា ថ្នាក់ថ្នម ពីឳពុក ឬម្តាយ។ អ្នកកាន់កូនក្រកបើថែរក្សាថ្នាក់ថ្នមកូនក្រកនោះបានល្អ នឹងត្រូវបានកូនក្រកស្រលាញ់តបវិញ ដោយតាមថែរក្សាអ្នកនោះ ២៤ ម៉ោង លើ២៤ ម៉ោង ៧ ថ្ងៃ ក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយមានញាណអាចដឹងអ្វីៗមុន ព្រោះព្រលឹងកូនក្រកនោះទៅខ្សឹបប្រាប់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកកាន់កូនក្រកមិនបានថែរក្សា ថ្នាក់ថ្នម ឬទុកកូនក្រកនោះចោល កូនក្រក នឹងធ្វើទុក្ខទោសដល់អ្នកនោះវិញ។

១៣-សក់ដាញ់៖ ជាសក់របស់មនុស្សស្រី ឬប្រុស ដែលកណ្ដាញ់ជាប់គ្នា ដូចសំបុកចាប។ សក់នេះ ច្រើនជារបស់រូបមេមត់ ឬមេស្មឹង ដោយម្ចាស់សក់ស្លាប់ ឬកាត់ឲ្យ។ខ្មែរជឿថាសក់ដាញ់នេះ មានឫទ្ធិបារមីពូកែមានខ្មោចអារក្សថែរក្សា។ មានកណ្ដាញ់ មួយប្រភេទទៀត កើតឡើងដោយកម្របំផុត នៅត្រង់រោមយោនីស្ត្រី។ កណ្ដាញ់រោមយោនីនេះពូកែណាស់។ មានរឿងដំណាលថា ប្រពន្ធរបស់ឥស្សរ:ពាក់សក្ដិបីម្នាក់ មានកណ្ដាញ់រោមយោនីនេះពេលចេញច្បាំងនឹងទ័ពបារាំង លោកតែងនាំប្រពន្ធទៅជាមួយដើម្បីការពារខ្លួនគ្រប់គ្រាអាសន្ន។

១៤-អាថ័ន៖ ក្លាយមកពីឣថព្វ ឬឣថ័ព្វន៍ ជាឈ្មោះមន្តអាគមសម្រាប់សូត្រសែកហៅ ឬបណ្ដេញខ្មោចបិសាច។

១៥-ចែកាច់៖ ជាភ្លុកដំរីស្ត មិនធំប៉ុនភ្លុកទេ។ ចែដំរី ដែលវាចាក់កាច់ចោលជាប់នឹងដើមឈើរស់ ជាវត្ថុត្រជាក់ត្រជុំការពារជំងឺ គ្រប់ប្រភេទ។

១៦-ខ្នាយតាន់៖ ជាគ្រឿងអាវុធការពារខ្លួន របស់ជ្រូកព្រៃដែលវាកាច់ចោលនៅទីណាមួយ។ មតិខ្លះថា បើបាញ់យកបានទាំងរស់ រឹតតែពូកែ ជាងខ្នាយដែលរើសបានទៅទៀត។

១៧-កុយ៖ ជាកុយសត្វរមាស ជារបស់កម្រ ល្អបំផុតគឺកុយពុក។

១៨-គជ់៖ វត្ថុជាដុំមូលដូចពក មានសាច់រឹងដូចកែវ កើតមាននៅក្នុងសរីរាង្គកាយ ឬក្នុងក្បាលនៃសត្វទាំងឡាយដូចជា គជ់ខ្យង, គជ់គ្រំ, គជ់ដំរី, គជ់ក្រៀល។ ពូកែជាងគេ គឺគជ់ឃ្មុំ, គជ់ត្មាតភ្លើង កាសក្របី។

១៩-នាងពួន៖ វត្ថុជាដុំមូលដូចពក មានសាច់រឹងដូចកែវ កើតមាននៅក្នុងដើមឈើ។


២០-នប់៖ ជាស្នែងបន្តុបត្រមុលខ្លីហើយធំ របស់សត្វ ក្តាន់,រមាំង, ប្រើស។

២១- ផ្សេងទៀត…។

៚• មន្តអាគមខ្មែរទាំងអស់នេះ តែងតែដាក់ក្នុង(ទៃគ្រូ)កាន់ជាប់នឹងខ្លួន។ប្រសិនបើមិនចេញទៅណាទេ គេតែងតែតម្កល់ទុកលើហ៊ឹង ដុតទៀនធូបបូជា ជាប្រក្រតីរាល់ថ្ងៃសីល។
៚• ចំពោះត្រណមមន្តអាគម គឺអាស្រ័យលើគ្រូជាអ្នកកំណត់។ ករណីគ្រូមិនបាន ឬភ្លេចប្រាប់សិស្សអំពីត្រណមផ្សេងៗទេនោះ គឺចាត់ទុកថាសិស្សនោះ គ្មានត្រណមអ្វី ដែលនឹងខុសគ្រូទេ។
៚• ជាទូទៅ បុព្វបុរសខ្មែរ តែងរៀនរបៀន និងមានជំនឿលើមន្តអាគមទាំងនេះ ស្ទើរតែ ១០០ ភាគរយ ជាពិសេស គឺអង្គព្រះមហាក្សត្រនិងមេទ័ពធំៗ តែម្តងដែលគោរពជំនឿបែបនេះជាងគេ។ យោងតាមព្រះរាជពង្សាវតារវត្តទឹកវិល ឣ្នកដែលខ្លាំងពូកែខាងសិល្ប៍វេទមន្តនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ មានជាឣាទិ៍ តេជោ មាស, តេជោយ៉ត,ស្ដេចកន, ស្ដេចកែវព្រះភ្លើង, ព្រះរាមបាទី, ស្ដេចបាលីកងចក្រ,ស្ដេចសំរ៉ែ, ព្រះរាមទ្រាំង, បល្ល័ង្កពេជ្រ, បល្ល័ង្ករ័ត្ន, ភក្ដីសង្គ្រាមហុកជាដើម៕
៚• រូបខាងក្រោមនេះគ្រាន់តែជារូបភាពខ្លះៗ របស់មន្តអាគមខ្មែរ នឹង វត្ថុស័ក្តសិទ្ធិ តែប៉ុណ្ណោះ ។សូមជួយចែកចាយបន្ត ដើម្បីថែរក្សាមរតកអរូបីយ៍របស់ដូនតាយើង ៕











                        លោកគ្រូចៅម្ជុលពេជ្រ

              (ការបកស្រាយអំពីយ័ន្តមហារលួយធំ)

យ័ន្តមហារលួយធំ ជាប្រភេទនៃយ័ន្តម្យ៉ាងដែលប្រើបានទាំងស្នេហ៏មេត្តា មហានិយមអោយគេអាណិតស្រលាញ់ និង អាចបន្ទន់ចិត្តបុគ្គលណាម្នាក់ អោយនឹករលឹក មេត្រីមេត្តា អោយលាភសក្ការៈដល់យើងបាន។

ស្នេហ៍​មុខ



មុ​ន​នឹង​ចូល​ទៅ​កាន់​កន្លែង​ធ្វើការ​របស់​មនន្ត្រី​ធំ​ណា​មួយ ឬ​ក៏​ទៅ​កាន់​លំនៅ​ឋាន​របស់​វរជន ដោយ​មាន​បំណង​សុំ​ពឹងពាក់ ឬ​សុំ​ក្ដី​អនុគ្រោះ​បែប​ណា​មួយ​នោះ បុព្វបុរស​យើង​តែងតែ​ប្រើ​ដន្លាប់​មន្ត​អាគម​សែកសូត្រ​បាលី​ស្នេហ៍​មុខ ផ្លុំ​ទៅ​លើ​ក្រមួន​មាត់​ដែល​ដាក់​ក្នុង​ដន្លាប់ រួច​យក​មក​លាប​សក់ ចិញ្ចើម ថ្ងាស ។ល។ ព្រម​ជា​មួយ​នេះ​ដែរ ដូនតា​យើង លោក​រៀប​ឫកពារ សុភាព​រាបសារ ឱន​លំទោន​ទាំង​កាយ​ទាំង​វាចា សម្ដែង​នូវ​ការ​គោរព​ប្រណិប័តន៍ ចំពោះ​វរជន​ដែល​ជា​មេបា ចៅហ្វាយ​នាយ ។ 

ជួន​កាល​លោក​ប្រើ​បាលី​ស្នេហ៍​មុខ​នេះ ដើម្បី​កម្រើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​ក្លាហាន មិន​ឲ្យ​ចាញ់​ច្រាប​គេ ឲ្យ​មាន​សិរីសួស្ដី និង​មាន​អំណោយ​ទាន មាន​គេ​អាណិត និង​ឲ្យ​មានតេជះ​​ក្នុង​ការ​ចូល​ទៅ​កាន់​ជំនុំ​ចំណោម​ប្រជុំ​មនុស្ស​ធំ​តូច ។ត្រូវ​សែក​បាលី​នេះ និង​ក្រមួន​មាត់ ឬ​ប្រេង​ដូង​អប់ លម្អង​ផ្កា​ក្រអូប​ថា : “ ឧម​សេព​មហា​សេព ទើប​គ្រូ​ប្រើ​អញ​សែក​ប្រេង​ក្រមួន លាយ​លាប​ធ្វើ​ខ្លួន​អញ​អើយ ល្អ​បី​ដូច​មាស ថ្ងាស​អញ​អើយ ល្អ​បី​ដូច​ប្រាក់ ព្រះ​ភក្ត្រ​អញ​អើយ ល្អ​បី​ដូច​ខែ​ពេញ​បូណ៌ សម្បុរ​អញ​អើយ ល្អ​បី​ដូច​ឃ្មុំ​ពេញ​ឆោម ម្រោម​ពេញ​ទឹក​បង​ប្អូន​នឹក​រលឹក​មក​គ្រប់​ៗ​គ្នា " ។

*បាលី​ស្នេហ៍​មុខ​ទី ២ ហៅ​ថា បាលី​ស្នេហ៍​សារិកា

“ឱម​សារិការ​អើយ អញ​ទៅ​ត្រង់​ណា​មិន​ដែល​ទំនេរ ពាក្យ​អញ​សសិត មាត់​អញ​ស្រដី លួងលោម​ប្រុស​ស្រី ឲ្យ​ចូល​ចិត្ត​នឹង​អញ " ។


*បាលី​ស្នេហ៍​មុខ​ទី ៣ ហៅ​ថា បាលី​ស្នេហ៍​ក្រពុំ​រីករាយ

“ឱម​រីក ឱម​រាយ រីក​ដូច​ព្រះ​ពាយ រាយ​ព្រះ​អាទិត្យ"
បាលី​ស្នេហ៍​ទាំង​ប៉ុន្មាន​មេ​នេះ ត្រូវ​សូត្រ​សេព ៣​ចប់ ឬ ៧ ចប់ ។


បាលី​ស្នេហ៍​ដាក់​មនុស្ស ស្រី-ប្រុស​ឲ្យ​ស្រឡាញ់

ខាង​ក្រោម​នេះ ជា​បាលី​ស្នេហ៍​ មាន​ឈ្មោះ​ថា "ស្នេហ៍​រំជួល​ចិត្ត" 

“ទើប​អញ្ជើញ​ស្រី​ស្រើប​រំជួល​ចិត្ត បើ​នាង​អាណិត​ថយ​ចេញ​ឆាប់ បេះ​ផ្កា​ស្រឡិត បេះ​ផ្កា​មោងគ្រេង បេះ​មក​លួង​លេង​ដោយ​ចិត្ត​ចំណង់ ។ ស្រណោះ​ផ្គរ​លាន់ ឮ​ដើម​ឆ្នាំ ស្រី​ខ្មៅ​ទាំង​ប្រាំ នាំ​នាង​ចេញ​លេង ផ្គរ​លាន់​គគ្រឹក ឆ្លើយ​ឡើង​គគ្រេង នាំ​នាង​ចេញ​លេង ដោយ​ពាក្យ​អញ​ហៅ ។ អញ​ហៅ​នឹង​ប្រេង អញ​ហៅ​នឹង​ក្រមួន ឲ្យ​នាង​ដឹង​ខ្លួន នាង​នៅ​ក្នុង​អង្គ ។ ស​អើយ ស្រី​ស ថ្ងៃ ល្ងាច​ឮ​ផ្គរ ស​ដេក​មិន​លក់ ដៃ​ឆ្វេង​ពរ​កូន ដៃ​ស្ដាំ​ជ្រង​សក់ សម​នាង​រលឹក​មក​បង​ឬ​ទេ ។ បើ​នាង​រលឹក​ប្អូន​នាង​កុំ​នៅ គន់​ទៅ​ទឹក​ស្រះ​ហូរ​មក​ថ្លា​ឈ្វេង ឲ្យ​នាង​ងូត​លេង​ជា​មួយ​នឹង​បង ។

គាថាលាភជ័យ

១-សិម្ពលី ច មហាថេរោ ជយលាភោ ភវន្ដុ មេ សិម្ពលី ច មហានាមំ

សព្វ លាភំ ភវន្ដុ មេ​ ទុតិរាជានិរន្ដុរំ សព្វ  លាភំ  ភវន្ដុ មេ  យំវិសោ

កុមារា វា កុមារី វា សព្វ លាភោ ភវន្ដុ មេ សិម្ពលី ច មហាថេរោ ជា
ត មម សព្វេ ជនា ពហូ ជនា សព្វេ បូជា ភវន្ដុ មេ នមពទ នជាលិតិ
លាភី ន យទិនំ លាភីនំ សិម្ពលី ច ស វ ប ស ឧ ។
ត្រូវស្វាធ្យាយរាលថ្ងៃ ព្រឹក-ត្រង់-យប់  ។​  

ភាវនាបែរមុខទៅទិស ណា លាភចូលពីទិសនោះ ។ 

ត្រូវសូត្រទាំងបួនកុំឲ្យខាននិងកើត លាភហូរចូលហោង ។

គាថាហៅមាស


២-លាភីនំ យទិនំ សិម្ពលី ច មហាថេរោ ឯហិ សុវណ្ណ មម អាគច្ឆាយ អាគច្ឆាហិ សព្វេ ជនា ពហូ ជានា សព្វេ បូជា ភវន្ដុ មេ​ នមភទ នជា លិតិ ។

គាថាហៅប្រាក់


៣-លាភីនំ យទិនំ សិម្ពលី ច មហាថេរោ ឯហិ បច្ចយ មម អាគច្ឆាយ អាគច្ឆាហិ សព្វេ ជនា ពហូ ជនា សព្វេ បូជា ភវន្ដុ មេ នមពទ នជា លិតិ ។

គាថាហៅលាភ


៤-នជាលិតិ សិទ្ធិ លាភោ នជាលិតិ ឯហិ លាភោ នជាលិតិ ឯហិ មម ។
ត្រូវស្វាធ្យាយរាល់ថ្ងៃ ព្រឹក-ត្រង់-យប់​ ។ ពេលចំរើនភាវនាត្រូវប្រើ អារម្មណ៍ឲ្យបានមូល​ចំពោះលាភនោះ។ត្រូវសូត្រទាំងបួនមេនេះ
ត្រូវស្វាធ្យាយឲ្យជាប់ប្រាកដ និងកើតលាភចូលមកយើង ពុំខាន ឡើយ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី១

     ទើបអញផ្ចាញ់ទាំងអាសូរី ទើបអញផ្ចាញ់ទាំងអាសូរ៉ាធំ ទើបអញផ្ចាញ់ទាំងព្រាយនៅលើភ្នំ ទើបអញផ្ចាញ់ទាំងព្រា យនៅលើអាកាស នៅចន្លោះមាត់ជណ្ដើរ ទើបអញផ្ចាញ់ ទាំងព្រាយហោះព្រាយហើរព្រាយដើរលើដីទាំងព្រាយក្បាល៨ ទើបអញផ្ចាញ់នៅមាយាកូនខ្ចី ទើបអញចម្លងគ្រោះកាចនៅភូមិលំអិតដៃយ៉ូវ នៅមេរបស់ដាវគម្ព័ន្ធយស្សា ទើបអ ញផ្ចាញ់ទាំងអាសូរីទាំងអាសូរ៉ា ទើបអញផ្ចាញ់ទាំងរោគសា មសិបសង អញផ្ចាញ់ទាំងពីមុខ អញផ្ចាញទាំងពីក្រោយ អញ ផ្ចាញ់ទាំងមេព្រាយរលាយចំណងអាប់ធ្មប់បន្សាបសីល អញខ្ទប់ហោង វិនាសន្តិ អសេសតោ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី២

     ទើបគ្រូប្រើអញរម្ងាប់អស់ទាំងចង្រៃសារពើ ឬស្សីឈើ គ្រឿងផ្ទះចាស់ថ្មី បែកជើងរលំរលាយទ្រុឌទ្រោមខ្ពស់ទាប វែងខ្លី សសរចង្រៃមានភ្នែកវេចកោង ប្រ ហោងពាំសំបកប្រ ឡាយលុតសឆ្អឹងដ៍មានពិសចង្រៃ ទើបគ្រូប្រើអញអោយ រម្ងាប់អស់ទាំងចង្រៃ អំពីមេដំបូលចន្លោះបង្កង់ចុងផ្លានគ្រប់ រនូតរនាបរណាំង ជញ្ជាំងខ្សែទ្វា បង្អួច ខ្នូចខ្នាប់ ស្បូវកណ្ដា ប់ចាប់កាំបិត ។ ទើបគ្រូប្រើអញរម្ងាប់អស់ទាំងចង្រៃ សព្វ ជនណាៗ សត្វមានជើង៤ ជើង២ គឺកុក ខ្វែក ទីទុយ មៀម មុំ ញញី ស្មាបា ស្កា សំពោច ទោច ឪឡរ ចូលមកក្នុងស្រុក រត់ចូលគ្រប់ច្រកល្ហកក្នុងភូមិនេះ រម្ងាប់ទាំងអស់ ។ ទើបគ្រូ ប្រើអញ រម្ងាប់ទាំងបាតកំបុតស្មង ត្រូវសាច់ ពីងពង ត្រូវ លោងពីងធ្លាយ ។ ទើបគ្រូប្រើអញបាចសាចប្រវាស់ប្រវែង បណ្ដោយទទឹង ទើបគ្រូប្រើអញបាចសាចពីមុខពីក្រោយ អោយរលេះរលួយ សព្វ សត្រូវ វិនាសន្តិ អសេសតោ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី៣

     នមោពុទ្ធាយ សិទ្ធិកិច្ចំ ធម្មោ សង្ឃោ ទើបអញកាន់តេជ អំណាច ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ ស្ដេចមានជ័យព្រះអង្គ បើកព្រះឱស្ឋមានព្រះ បន្ទូលព្រះអង្គប្រើ អញអោយបាចសា ចនៅទិព្វមន្ត អញបាចសាចចេញទៅត្រូវអ្នករលេះរលួយ រំដោះអស់គ្រោះជោគ គ្រោះជាំគ្រោះកាចឧទ្ទបាទចង្រៃទាំង ខ្មោចណាៗ ខ្មោច ដាច់សង្វែង ខ្មោចវេច ខ្មោចវែង ខ្មោច   តែងតែធ្វើគេរកស៊ីនៅជួររបង ខ្មោចដែលចម្លងចតុភូតជើង ថ្ក នមោពុទ្ធាយ នមអឧ ឥស្វាសុ សុស្វាឥ ទើបគ្រូប្រើអញ អោយបាចសាចនៅទិព្វមន្តដ៍ឆើតឆាយ អញបាចសាចចេ ញទៅ ត្រូវក្បាលពីងបែកត្រូវភ្នែកពីងខ្វាក់ ត្រូវជើងពីងបាក់ កំបុតត្រឹមស្មង ត្រូវសាចពីងពង ត្រូវ លោងពីងធ្លាយ ត្រូវ ដោះពីងខ្វាយបែកទាំងថ្លើម ហើមទាំងប្រម៉ាត់សសៃសួត ទើបប្រើឆេះរ៉ា ឱម្មឆេះរ៉ា មហាឆេះរ៉ា ឆេះទាំងសង្សាកូនពីង ឯនាយឆេះទាំង ក្បាលខ្មោច ឆេះទាំងក្បាលព្រាយ ន ម អ ឧ សោ ឆេះទាំងដែន ឆេះទាំងដិន ឆេះទាំងឥន្ទទាំងព្រហ្មទាំង យមបាល ឆេះទាំងព្រះកាល សព្វសត្រូវ វិនាសន្តិ អសេសតោ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី៤

     ឥតិបិសោ ហឹងខាព្រះថៅ(ខ)ឧតិតួព្រះគាថា ព្រះទិព្វ មន្តឆើតឆាយ ចង្រៃដៃហឹងទាំងពួងទាំងត្បូងកុំបីពីងនៅពីង ចេញតែម្ដង ពីងស្រាយចំណង ពីងអោយ ឆាប់ ពីងនៅនិង ស្លាប់ពុំលែងហោង រីមន្តប្រសើរកន្លង អញបាញ់ទៅម្ដង ត្រូវ ក្បាលពីងបែក ត្រូវភ្នែកពីងខ្វាក់ ត្រូវជើងពីងបាក់ កំបុតត្រឹម ស្មង ត្រូវសាចពីងពង ត្រូវលោងពីងធ្លាយពីងចេញទៅអោយឆាប់ អញជាគ្រូបាធ្យាយ ពីងកុំរឹងនៅ អញពត់ដែកមកវៃ ពុំមានអាសូដាច់ខ្នងពោះទ្រូងធ្លាយលោង ឈាមហូរ រដាច់រដោច ឈឺចាប់ខ្លោចផ្សារ អញស្គាល់ពីងឯងហើយ ពីង ឯងមកស្ថិតនៅលើត្បូង ហោរ៉ាពោះខ្នងឆ្អឹងសសៃរោមស្មា ក្រឡាសាច់ អញបាញ់ពីងបាចពីងផ្លាត ទៅពានលើ ជញ្ជាំង អញបាញ់ពីងបាំងពីងរត់ចូលដេក អញបាញ់ពីងម៉ក់ ពីងរត់ ចូលមុង អញបាញ់ពីងពុង ពីងរត់ចូលឬស្សី ពីងរត់គ្រប់ច្រក ល្ហកចន្លោះ អញបាញ់ពីងអស់ ទាំងទ្រព្យរបស់កន្ទេលខ្នល់ ខ្នើយជ្រៀបពូកគ្រែ ព្រំ រនាំងវាំងនន់ សំពត់អាវសាប៉ៃចង្រៃ ៗលំពែងដាវ អញបាញទាំងក្នុង អញបាញ់ទាំងក្រៅ អញបាញ់ទាំង ទាណង រនូតរនាប ជញ្ជាំងទ្វាខ្សែបិទបង្អួចខ្នូចខ្នាច់ អញបាញ់ពីងបាំងពីងរត់ចូលក្រម៉ា អញបាញ់ពីងម៉ក់ ពីងរត់ ចូលស្បូវ អញបាញ់ពីងត្រូវពីងចេញតាមបង្អួច អញបាញ់ពី ងពួចពីងធ្លាក់ដល់ដី អញបាញ់ពីងបី ពីងខ្ចាត់ទៅរបង អញ តាមទៅចាប់ អញតាមទៅចង ពីងរត់ខ្ចាត់ខ្ចាយ សព្វ សត្រូវ វិនាសន្តិ អសេសតោ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី៥

     ឱម្ម នមោ ឥតិបិសោ ភគវា អរហំ សម្មាសម្ពុទ្ធោ ទសបា រមីតានុភាវេន ទសឧបបារមីតានុភាវេន ទសបរមត្ថបារមីតា នុភាវេន ទសពលា មហាតេជោ បញ្ច ពុទ្ធោ រំពេជហុនៗ ទើបអញ្ជើញព្រះពុទ្ធមានបុណ្យអ្នកអប្បលោកមកអាចសន្ធា ប់ រម្ងាប់ទាំងព្រាយហោះ រម្ងាប់ទាំងព្រាយហើរ រម្ងាប់ទាំង ព្រាយ ដើររម្ងាប់ទាំងព្រាយក្បាល៨ រម្ងាប់ទាំងព្រាយកូនខ្ចី រម្ងាប់ទាំងព្រាយ ហិន្តិយោងខ្នងកោធាសី រម្ងាប់ទាំងគ្រុឌ គ្រោះឥន្តិរ្ថិយ្យ រម្ងាប់ទាំងមិត្តព្រះគ្រោះអត់អ្នកដោះនៅផ្ទៃ ខាងក្រោម រម្ងាប់ទាំងព្យុះអម្ពលង្កា រម្ងាប់ទាំងអ្នកជិកដំបូក ឃ្មុំទំផ្ទះ រម្ងាប់ទាំងកុកទំផ្ទះ រន្ទះបាញ់ភូមិ រម្ងាប់ទាំងព្រាយ មាយា ។

     រម្ងាប់ទាំងអ្នកយោគី សង្កត សង្កួត សង្កេត ធ្មេញ វេញ ព្រះកម្មដាំព្រះនេត្រចុះ រម្ងាប់ទាំងស្វេតឆត្រ បិទផ្លូវប្រវែងកែ ងខ្សែ បញ្ជាន់ភូមិជ័យ បង្រួមភូមិចាស់ រម្ងាប់ពស់ចូលផ្ទះ រម្ងាប់ទាំងអ្នកជិកភ្នំ រលំឈើធ្វើព្រះវិហារ វាក្បាច់រចនា គូធ្លាក់ចាក់ស្រេះរមាស់ត្រចៀក បៀតជើងធ្មេញ កាត់ត្រចក ដកភ្លុកអំពីគុជសា រម្ងាប់ទាំងពោះថ្មដា រម្ងាប់ទាំងពាលដែ លដេកមមីមមើរយល់សប្ដិ រម្ងាប់ទាំងអាប់ធ្មប់ រម្ងាប់ទាំងព្រឺ ព្រួច រម្ងាប់ទាំងឆ្កួតលីលា រម្ងាប់ទាំងឧបទ្រព្យចង្រៃ រម្ងាប់ទាំ ងកាទៃ កាលកិណ្ណី រម្ងាប់ទាំងរោគព្យាធិ រម្ងាប់ទាំងព្រាយ មាយា ។

     រម្ងាប់ទាំង គ្រោះជោគ គ្រោះជាំ គ្រោះខែ គ្រោះឆ្នាំ គ្រោះថ្ងៃ រម្ងាប់ទាំងខ្មោចនានា ពីងយោពីងយាពីងមកមាន គ្នាពីងមកម្នាក់ឯង អំពីទិសទាំង៨ ពីងដើរទាំងយប់ ពីងដើរ ទាំងថ្ងៃ ពីងដើរពីយប់ដោយសព្វនានា ពីងមកមានគ្នា ពីង ដាច់សង្វែង ខ្មោចតូចខ្មោចធំ ខ្មោចតែងដើរធ្វើគេ នៅខ្មោច ស្មូរជន ទើបអញសូត្រសំដែងនៅទិព្វមន្ត ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ ព្រះកែវវិជ័យនៃពុទ្ធរតន មាត់អញអើយបីដូចរន្ទះ ទាំង៧សែនអញស្រែកតែម្ដងកក្រើករបើកទាំងបាតដាល ចក្រវាឡ ពុទ្ធាយាយី ធម្មាយាយី សង្ឃាយាយី ទាំងក្រឡា មហាប្រឹថពី ឱម្មពុទ្ធីនាគរាជា ឱម្មរម្ងាប់ មហារម្ងាប់ ស្ដាប់ បង្គាប់អញជាគ្រូបាធ្យាយ សព្វ សត្រូវ វិនាសន្តិ អសេសតោ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី៦

     សរោមេ ពុទ្ធ វញ្ចសីលា តេ ព្រហ្មទេវតា និរាស្សំ បីសាច ចេវ សិទ្ធិកិច្ចំ សិទ្ធិកម្ម សិទ្ធិលាភំ ភវន្ដុ មេ ទើបអញ្ជើញព្រះ ឥន្ទ ព្រះប៉ុន្លៃ ហៃព្រះឥន្ទឡែវៗ ព្រះព្រហ្មនៃព្រះយំលេវឡែ វៗព្រះកាលនៃព្រះចតុលោកបាលលេវឡែវ ព្រះពិស្ណុកាឡើ នឡងម៉ារ័កកូវ ព្រះសិទ្ធិកែកូវ ទើបគ្រូប្រើអញអោយកាន់ស រព្រះបរបាញ់ជម្រះនូវចង្រៃឧបទ្រព្យ ទើបគ្រូប្រើអញអោយ កាន់សរភ្លើង បាញ់ទៅឆេះឡើង ឆេះអាបឆេះធ្មប់ ទប់ក្រិត្យា ឆេះខ្មោចអារក្ខបក្សា ពីងមកយាយី អំពីទិសទាំងប្រាំបី ពីង ដើរទាំងថ្ងៃពីងដើរទាំងយប់ ពីងឈរពីងឈប់ សព្វដោយ ណាៗ ពីងមកមានគ្នា ពីងមកម្នាក់ឯង ទើបអញសំដែងព្រះ គាថាធម្មបទ ព្រះកែវវិជ័យនៃព្រះរតនមាត់អញអើយ បីដូច សូរ្យសព្ទរន្ទះទាំងប្រាំពីសែនហោង អញសូត្រឡើងកាល ណាអោយសត្រូវបាក់បបខ្លបខ្លាច សរអញមួយឈ្មោះព្រះ ពាយ្យវាល បាញ់ទៅត្រូវក្បាលពីងបែក ត្រូវភ្នែកពីងខ្វាក់ ត្រូវជើងពីងបាក់កំបុតត្រឹមខ្មង ត្រូវសាច់ពីងពង ត្រូវទ្រូងពីង ធ្លាយ កុំបីទទឹងនិង អញជាគ្រូបាធ្យាយហោង ឱម្មសិទ្ធី ស្វាហាយ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី៧


     ឧ ម នមោ ពុទ្ធំ ឥតិបិសោ ភគវា អរហំ សម្មាសម្ពុទ្ធោ បារមីតានុភាវេន ទសពលា មហាតេជោ បញ្ច ពុទ្ធា មហាមុ នី សិរសា ពេជ្ជហុនៗ ព្រះពុទ្ធដ៍មានបុណ្យ អ្នកអប្បលោក មកខ្ញុំ ទើបអញរម្ងាប់ទាំងផែនដីយុងយុទ្ធា ទាំងទ្វាទសារាសី រម្ងាប់ទាំងចតុអនុព្ពិសី រម្ងាប់គ្រោះផ្ទៃក្រោម រម្ងាប់ទាំងព្យាម អំពរនគរលង្កា រម្ងាប់ទាំងឆ្នេរសមុទ្រជលសា រម្ងាប់ទាំងឡា មហាប្រឹថពី រម្ងាប់ទាំងគិរីសត្តបរិភណ្ឌ រម្ងាប់ទាំងចក្រវាឡ ទើបគ្រូប្រើអញ រម្ងាប់ទាំងកុកទំផ្ទះ រន្ទះបាញ់ភូមិ រម្ងាប់ទាំង ព្រាយមាយា រម្ងាប់ទាំងអ្នកធ្វើយោគី នៅអ្នករើសធាតុកាត់ សង្កត់សង្កៀតធ្មេញ វិញព្រះកាំ ដាំព្រះនេត្រ បាំងស្វេតឆ័ត្រ បិទផ្លូវត្រឡែងកែងខ្វែងខ្សែសិន ម្រោមឃ្មុំទំផ្ទះ ទើបគ្រូប្រើ អញរម្ងាប់ទាំងអ្នកពុះផ្គុំ ប្រមុំភ្លឺស្រែ ប្រែផ្ទៃក្រោម លើកភូមិ ដ៍ជាថ្មី កសាងព្រះរូប ស្តូបចេតិយ ជិកស្រះ ច្រេះដីតបន្ទាយ រាយនូវប្រឹថពី ក្រវីភ្លើងរន្ថើនដំណាប់ ដង្កាប់ញញួរ ទើបគ្រូ ប្រើអញរម្ងាប់ទាំងដំបូល រលកទំ ឃ្មុំ ពង្រួតទំផ្ទះ ជម្រះរបង រម្ងាប់ទាំងគងស្គរដ៍លាន់ឮឯង ដោយកក្រើក រម្ងាប់ទាំង អណ្តើក ត្រសេះ ចូលភូមិលំនៅ រម្ងាប់ទាំងស្វាឱស្វាក្រេះ ចូលមកចតសម្រាន រម្ងាប់ទាំងផ្សិតដុះក្បែរជើងក្រានពុំសុខ រម្ងាប់ទាំងមាន់ព្រៃ មាន់ស្រុកចូលជល់ត្នាតតាំង រម្ងាប់ទាំង ស្រាំងទាំងឱម៉ាល់ចូលទិចអ្នក រម្ងាប់ទាំងកុកក្រសាទំផ្ទះ ស្រៀវស្រែក រម្ងាប់ទាំងកុក រម្ងាប់ទាំងខ្វែក ទៀវ ទីទុយ មៀមមុំ ចូលមកទំក្នុងលំនៅ ។ សិទ្ធិកិច្ចំ សិទ្ធិកម្មំ សិទ្ធិកំចា ត់ តថាគតោ សិទ្ធិតេជោ សិទ្ធិជយោ និយោនិយំ សិទ្ធីកម្មំ សព្វ ទុក្ខំ វិនាសន្តិ អសេសតោ ។

     ទើបគ្រូប្រើអញ អោយរម្ងាប់ទាំងឈ្លះឆ្លកចចកអប្រីយ៍ រម្ងាប់ទាំងសត្វស្រុក រម្ងាប់ទាំងសត្វព្រៃ ទីងទាំងរមាំងរមាស ប្រើសព្រាយ ទន្សាយទន្សោង តោ ខ្លាធំ ខ្លាឃ្មុំ រម្ងាម់ទាំង សត្វតូច សត្វធំ នូវសត្វកង្ហែន កំប្រុក ឆ្កែស្រុក ឆ្កែព្រៃ ចង្រៃ ឡើងមកកើតកូនទុកក្នុងគ្រឹស្ថាន រម្ងាប់ទាំងពស់វែក ពស់ជា ពស់ក្រាយ ពស់វែកក្ដាំងបាយ ពស់ស្នាទន្សោង កន្រ្ដោង ភ្លើងចចើងផ្ទះ ទើបអ្នកមានម្នោម្នះ ឈ្នះអស់មារសត្រូវចង្រៃ ទើបគ្រូប្រើអញ រម្ងាប់ទាំងត្មាតភ្លើង ត្មាតផេះ ត្រសេះ បាក់ ទៀវ ត្រដេវវ៉ិច ហិចហើរមកទំលំនៅឥតក្រែង រម្ងាប់ទាំង រទេះដើរដ៍លាន់ឮពេកក្រៃ រម្ងាប់ទាំងបូសបម កម រមាស់ អុត អាត់ នូវសត្វពង្រូលពស់ព្រៃ រម្ងាប់ទាំងសត្វបក្សាបក្សី ក្រួច ក្រៀល ចង្កៀលខ្យង ត្រយ៉ង កងកេង តាដក់ រនាល កន្រ្កុំ ឃ្មុំ បណ្ដាលអោយហើរមកពន្លឹក រម្ងាប់ទាំងមាន់ទោ មាន់ទឹក ប្រវ៉ឹង ប្រវែក ខ្វែកត្រោក ប៉ោលតោក តាវ៉ៅ សត្វ ស្វិតចៅ នូវសត្វកាំប្រម៉ា សេក សារិកាហើរមកក្នុងលំនៅ ទើបគ្រូប្រើអញ អោយរម្ងាប់ទាំងថ្លាន់ធ្លុងថ្លាន់ភ្ញី អក អាអូត ខ្លែងស្រាក ចាកប្រផ្លាក ជីវក់ជីវាត់ ទាំងសត្វប្រម៉ាកខ្លា តោ ចរចូលក្នុងគ្រឹស្ថាន ជាឋានលំនៅយើងនេះ ទើបគ្រូប្រើអញ រម្ងាប់ទាំងក្រយ៉ៅគោក្របីចង្រៃដ៍ចម្លែក ទើបគ្រូប្រើអញ រម្ងា ប់ទាំងសព្វជននានាដែលមានចិត្តមិនល្អ រម្ងាប់ទាំងសត្វជើ ងបួនជើងពីគឺ កុក ខ្វែក ទីទុយ មៀមមុំ ចចក ស្វនស្វា តោ ខ្លែងស្រាក ខ្មោចតូច សំពោច ឆ្មាបា លាញ់ ពស់ព្រៃចូល មកក្នុងស្រុក រត់រត្រុកក្នុងភូមិ កណ្ដៀរមករោម ទើបគ្រូប្រើ អោយរម្ងាប់រោគាព្យាធិ កុំបីពីងមកយាយី ពីងមកពីទិសទាំង ប្រាំបី ពីងដើរទាំងថ្ងៃ ពីងដើរទាំងយប់ ពីងឈរពីងឈប់ សព្វម្លប់ណាៗ ពីងមកម្នាក់ឯង ពីងមកមានគ្នា ទើបអញសំ ដែងនៅព្រះគាថា សរោ មេ ពុទ្ធ ពុទ្ធវញ្ច លោកេ តេ ព្រហ្មវ តា ហ កេ ក តេមំ សព្វ កម្មំ ប្រសិទ្ធិ មេ ឱម្មរម្ងាប់មហារម្ងាប់  ទាំងទ្វេបាទ ចតុប្បាទផង រម្ងាប់ទាំងគិរី សត្តបរិភណ្ឌ រន្ធត់ ទាំងភ្នំព្រះសុមេរុ ភ្លូកដំបូករលើងភ្លើងរលត់ អង្កត់រលាយ ខ្មោចព្រាយរបឹងរឹងរូស អោយរលាយជាផេះ ឆេះពាសវាល ពាសកាលដ៍រាបបង្អាក់ទាំងមេព្រាយហោះបណ្ដើរកូន នូវ ខ្មោចព្រាយស្លាប់ប្ដី កូនខ្ចីម្ដាយដើម ទើបគ្រូប្រើអញផាតទៅ ក្រោមនាយ ផាយទៅក្រោមទឹក ផាត់ទៅក្រោមនាយ ផាយ ទៅក្រោមព្រះធរណី រម្ងាប់ទាំងសារពើ ឫស្សីឈើគ្រឿងផ្ទះ បាក់ដាច់ជើង រលំរលើងទ្រេតទ្រោត ទ្រូងញែកវែងខ្លី សសរ ចង្រៃ មានភ្នែកវៀចកោង ប្រហោងពាំសំបកប្រឡៃសកសិក ដ៍មានពិសខ្លាំងក្រៃ ពុទ្ធំមកជួយកំចាត់កំចាយ ធម្មំមកជួយ កំចាត់កំចាយ សង្ឃំមកជួយកំចាត់កំចាយ សព្វេ អន្ដរាយ វិនាស្សន្តិ អសេសតោ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី៨

     ឱម្មរាំងមហារាំង ឱម្មរម្ងាប់មហារម្ងាប់ ទើបគ្រូអោយ អញ រម្ងាប់ទាំងពលព្យូ រម្ងាប់ទាំងអំរិត្តយ៉ូវ រម្ងាប់អស់សត្រូវ ដល់សឹកសង្រ្គាមជ័យ រម្ងាប់ទាំងម្រឹកពាលយង់ឃ្នងដ៍ប្រពៃ រម្ងាប់នៅអស់ចង្រៃឧត្តបាទផងទាំងពួង រម្ងាប់នៅ អថី អាគី អាបោ រម្ងាប់ទាំងព្រះភិរុណ រម្ងាប់ទាំងព្រះពាយ រម្ងាប់ទាំង ខ្មោចបីសាចរាជទូតភូតកាចផងទាំងឡាយ រម្ងាប់ខ្មោចព្រា យរំលេះរំបល់ ព្រះចិត្តលោកបាលដ៍និមលអស់លោកសាក លមកជួយជាជ័យ ឱម្មរាំងមហារាំង ឱម្មរម្ងាប់មហារម្ងាប់ រម្ងាប់អំពីលើអាកាសពាសដាសមកដល់មណ្ឌលប្រថពី ឱម្ម សិទ្ធី ស្វាហ ស្វាហាយ ស្ដាប់បង្គាប់អញជាគ្រូបាធ្យាយ ហោង ។ សូត្រ៧ចប់ គាថានេះប្រើបាន១០០គុណ ដីភូមិថ្មី សង់ផ្ទះថ្មី វះដំរីក្ដី ភូមិថាននៅមិនបានក្ដី រម្ងាប់សព្វសារពើរ គប់ខ្មោច លើកខ្មោច ម្ឈូសខ្មោច រណា ព្លាក់ ដែកឈូស ពូថៅ ធ្វើម្ឈូសសរផ្ទះរបស់របរប្រើប្រាស់ ឡាន មូតូ កង រទេះ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី៩

     ពុទ្ធ ធម្មោ មហំ សន្ថិតចិត្ដា ឆេះឧបមាឋានណាឆេះដី ឆេះទឹកឥសីប្រាំពាន់ទប់មិនទាន់ឆេះដល់ត្រៃត្រឹងប្រកាស ដល់ទេវាតានាយឥន្ទព្រហ្ម ព្រះអង្គុយយំ គ្មានគិតទេណា ឧប មា សណោជាយ ជាកឹណ រាជាសន្ធោ រាជាសន្ធៅ ចង្អុលចុះ ក្រោមឆេះដល់ឋានមនុស្សលោក ភគ្គសំ អរហំ តុ មម ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី១០

     នមោពុទ្ធាយ នមអឧ ឥតិបិសោ ភគវា អរហំ សម្មាសម្ពុ ទ្ធោ បារមីតានុភាវេន ទសពលានុភាវេន បញ្ច នមស្សិត្វា សារាពេជ្រហ៊ុនៗព្រះពុទ្ធមានបុណ្យលោកមានបន្ទូលមក អញថា ទើបគ្រូប្រើអញអោយរម្ងាម់ក្នុងដែនដីមនុស្សអប្រី យ៍ក្នុងព្រះនគរ រម្ងាប់ទាំងខ្មោចប្រុសស្រីចង្រៃឧបទ្រព រម្ងា ប់ទាំងកុកទំផ្ទះរន្ទះបាញ់ភូមិ ឆេះទាំងអាប ឆេះទាំងធ្មប់  ឆេះ ទាំងពីងមកយាយី អំពីទិសទាំងប្រាំបី ពីងដើរទាំងថ្ងៃ ពីងដើ​រទាំងយប់ ពីងឈរពីងឈប់ សព្វដោយណាៗពីង មកមានគ្នា ពីងមកម្នាកឯង ទើបអញសំដែងព្រះថាគា ធម្មបទ ពុទ្ធរតនមាត់អញអើយបីដូចរន្ទះមារបាក់បបខ្លប ខ្លាចនូវរិទ្ធអំណាចខ្លាចបារមីពីងញាក់ញ័រស្លុតមិនល្អរន្ធុត ស្មារតីពីងភិតពីងភ័យចរណៃដើរចេញទៅហោង ឱម្មសិទ្ធី ស្វាហាយ ។

ធម៌សូត្ររម្ងាប់មេទី១១

     ឧកាស ឥតិបិសោ ភគវាតិ ទើបគ្រូប្រើអញអោយ រម្ងាប់ទាំងបញ្ឈរសសរ តជើងរៀង រម្ងាប់ទាំងវល្លិ៍ព័ទ្ធ វល្លិ៍ព័ន្ធ វល្លិ៍ជាន់ វល្លិ៍ចង រម្ងាប់ទាំងជណ្ដើរឡើង ក្រា លក្ដារ ក្រាលរនូត រនាប រនង ជញ្ជាំង វាំងនន ញាត់ ឈ្នន លាក់ងាំ ដំដែកគោល បង្ខាំ ផ្ទោង ជ្រងមេដំបូល ដំបង្កង់ ទល់រងផ្លាន ត្រាដៃរណែង ជ្រែង បង់បាញ់ រម្ងាប់ទាំងរងស្បូវ កាត់ជើងស្លឹក ប្រក់ក្បឿង រម្ងាប់ទាំង បន្ទុំ ប៉ប្រក រម្ងាប់បញ្ឈរទ្វារ ដំបង្អួច លួចត្រណាប់ គាបក្រប ស្របសែតី រម្ងាប់ទាំងព្រាយហោះ ព្រាយ ហើរ ព្រាយបណ្ដើរកូនខ្ចី ព្រាយដើរលើដី ព្រាយក្បាល ប្រាំបី រម្ងាប់ទាំងក្បាលព្រាយ រំលាយទាំងក្បាលអាប បង្រ្កាបទាំងក្បាលធ្មប់ សន្ទុបសន្ទុំទាំងក្បាលអារ័ក្ស ធាក់ទាំងអ្នកតា ពិភេទ ព្រះរាម ព្រះខរ ព្រលក្សណ៍ រាពណ៍ សេដា ហនុមាន ស្ដេចស្វា សេដាយុ ស្ដាប់ បង្គាប់អញជាគ្រូបាធ្យាយ សព្វអន្តរាយ វិនាស្សន្តិ អសេសតោ ។ធម៌នេះសម្រាប់សូត្ររម្ងាប់ឡើងផ្ទះថ្មី ។

មន្តស្នេហ៍បរិស័ទ               

      ព្រះសិម្ពលី ច មហាថេរោ ពុទ្ធោ ឯហិ ឯហិ មម មនុស្ស ប្រុសស្រីផងទាំងឡាយ អោយចូលមករកអញជាគ្រូ តិវត្ត ព្វោ អាគច្ឆាយ អាគច្ឆាហិ មម ។

មន្តមហារំសាយ

     សម្ពុទ្ធេ អដ្ឋវី សញ្ច នមក្ការានុភាវេន ហន្ត្វា តេសំ នមាមិហំ ។

  មន្តបូជាព្រះគ្រោះ

     នមោ មេ អគ្គេខោ សព្វ ទេវានំ សព្វ ពុទ្ធានុភានុវេន សព្វ ធម្មានុភាវេន សព្វសង្ឃានុភាវេន សព្វ ព្រះគ្រោះទេវតា សុរិយា ចន្ទំ បមុញ្ចថ សសិភូម្មោ ច ទេវានំ ពុទ្ធោ លាភំ សុមហាលាភំ ភវិស្សន្តិ ជីវោ សុក្កោ ច មហាលាភំ សុមហាលាភំ សព្វ ទុក្ខំ វិនាស្សន្តិ ។

  ធម៌រំដោះគ្រោះមេទី១

      ឥតិបិសោ ភគវា ជូតសូន្យទេវានៅកម្លាំងដៃជូតអោនលូ នលាជូតឆាវសមុទ្រតាំងបៃសាំងវ៉ៃយូនៃ មរដករោ មរគោ សព្វ គ្រោះសូន្យហៃនហិតំ អ សសោ និព្វានំ ពុទ្ធោ អ ធម្មោ អ សង្ឃោ សព្វ គ្រោះសូន្យសុង វិនាសន្តិ សព្វទុក្ខ សព្វសោ ក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសាយ ។
ទើបអញលើកនៅព្រះគ្រោះ ទើបអញដោះនៅព្រះថ្នាក់ ទើបអញដាក់នៅព្រះខែ ទើបអញប្រែនៅព្រះឆ្នាំ ទើបអញ នាំចម្លងគ្រោះឆ្នាំ(ជូត) ឆ្នាំមួយកើតខែទាំង ១២ថ្ងៃទាំង៧ អញ លើកនៅព្រះគ្រោះ អញមកលើកជោគ លើកជ័យ លើកថ្នា ក់ លើករាសី លើកខែ លើកថ្ងៃ លើកទាំងអាយុ វណ្ណំ សុខំ ពលំ យាវ និព្វានំ សម្បច្ចយោ ហោន្តុ ។
ឥតិបិសោ ភគវា ជូតឆ្លូវទេវារំដោះគ្រោះទោស ចម្រើន អាយុស្ដេចប៉ៃសាំងវ៉ៃ ហៃព្រះវណ្ណ ចាក់ប៉ិនអ្នកសំពៅថោង ម៉ា រត្ថណោង អនិច្ចំ ទុក្ខំ អនត្ដា សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោ គ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសាយ ។
ភវិជយា សព្វ លាភំ ភវន្ដុ មេ តេហិត្វំ រក្ខិតោ សន្តោ និព្វុ តោ សព្វ ភយេនញ្ច សព្វរោគ វិនិមុត្តោ សព្វសន្ដា បវជ្ជិតោ សព្វវេ រមតិ កន្ដោ និព្វុតោ ចតុវំ ភវ ។

ធម៌រំដោះគ្រោះមេទី២
    នមោ ឥតិបិសោ ភគវា ព្រះអាទិត្យ តស្មឹ ច ពុទ្ធ គុណំ ច ធម្ម គុណំ ច សង្ឃ គុណំ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសាយ ជយ ជយោ សព្វលាភំ ភវន្ដុ តេ តេត្វំ រក្ខិតោ សន្ដោ វិមុត្តោ ចតុវំ ភវ ។
ចន្ទ អង្គារ៍ ពុធ ព្រហស្បតិ៍ សុក្រ សៅរ៍ តស្មឹ ច ពុទ្ធ គុណ ច ធម្ម គុណំ ច សង្ឃ គុណំ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វ រោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសាយ ជយ ជយោ សព្វលាភំ ភវន្ដុ តេ តេត្វំ រក្ខិតោ សន្ដោ វិមុត្ដោ ភវន្តុ តេ ភគវន្តំ សរណំ គច្ឆាមិ ។
ព្រះឋាន ព្រះនព្វគ្រោះ ព្រះបាទសមុខ តស្មឹ ច ពុទ្ធ គុណំ ចេត្រ វិសាខ ជេស្ឋ អាសធ ស្រាពណ៍ ភទ្របទ អស្សុជ កក្ដឹក មិគសិរ បុស្ស មាឃ ផល្គុណ បច្ចិមស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ ព្រះធម្មគុណំ ព្រះសង្ឃំគុណំ សព្វទុក្ខ សព្វ សោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសា យ ជយ ជយោ សព្វលាភំ ភវន្ដុ តេ តេត្វំ រក្ខិតោ សន្តោ វិមុត្តោ និមិត្តោ សព្វ ភយេនញ្ច សព្វរោគ វិនិមុត្តោ សព្វ សន្ដោ បវជ្ជិតោ និមិត្តោ ចតុវំ ភវ សម្បន្នោ ឥតិបិសោ ភគវា ស នមោ ពុទ្ធស្ស ស នមោ ធម្មស្ស ស នមោ សង្ឃស្ស សេយ្យថីទំ ហុលោៗ ស្វាហាយ ។

ធម៌រំដោះគ្រោះមេទី៣
        ចេត្រ វិសាខ ជេស្ឋ អាសាធ ស្រាពណ៍ ភទ្របទ អស្សុជ កក្ដឹក មិគសិរ បុស្ស មាឃ ផល្គុណ បច្ចិមស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ ព្រះធម្មគុណំ ព្រះសង្ឃគុណំ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សូត្រមន្តរំដោះអស់ជម្ងឺគ្រោះកាចឧត្បាតចង្រៃ វិនាសាយ ។
ជយ ជយោ សព្វលាភំ ភវន្តុ តេ តេត្វំ រក្ខិតោ សន្តោ និមិត្តោ សព្វ ភយេនញ្ច សព្វរោគ វិនិមិត្តោ សព្វ សន្តា បវជ្ជិ តោ និមិត្តោ ចតុវំ ភវ សម្បន្នោ ឥតិបិសោ ភគវា ស នមោ ពុទ្ធស្ស ស នមោ ធម្មស្ស ស នមោ សង្ឃស្ស សេយ្យថីទំ ហុលោៗ ស្វាហាយ ។

ធម៌រំដោះគ្រោះមេទី៤
     ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ ព្រះអង្គារ៍ ព្រះពុធ ព្រះហស្បតិ៍ ព្រះសុក្រ ព្រះសៅរ៍ ឧម គ្រោះជោគ គ្រោះជាំ គ្រោះខែ គ្រោះឆ្នាំ គ្រោះចាប់ គ្រោះចង គ្រោះកាចចេញ  ទៅ គ្រោះជា ចូលមករក្សារាសី សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសាយ ជយ ជយោ សព្វ លាភំ ភវន្តុ តេ តេត្វំ រក្ខិតោ សន្ដោ វិមុត្តោ ចតុវំ ភវ ។
ព្រះរាហូ ព្រះកេតុ ព្រះកាល ព្រះភូមិ ឧម គ្រោះជោគ គ្រោះជាំ គ្រោះខែ គ្រោះឆ្នាំ គ្រោះចាប់ គ្រោះចង គ្រោះកាច ចេញទៅ គ្រោះជាចូលមករក្សារាសី សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសាយ ជយ ជយោ សព្វ លាភំ ភវន្តុ តេ តេត្វំ រក្ខិតោ សន្តោ វិមុត្តោ ចតុវំ ភវ ។

ព្រះឋាន ព្រះនព្វគ្រោះ ព្រះបាទសមុខ ឧម គ្រោះជោគ គ្រោះជាំ គ្រោះខែ គ្រោះឆ្នាំ គ្រោះចាប់ គ្រោះចង គ្រោះកាច ចេញទៅ គ្រោះជាចូលមករក្សារាសី សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសាយ ជយ ជយោ សព្វ លាភំ ភវន្តុ តេ​ តេត្វំ រក្ខិតោ សន្តោ វិមុត្តោ ចតុវំ ភវ ។

ចេត្រ វិសាខ ជេស្ឋ អាសាធ ស្រាពណ៍ ភទ្របទ អស្សុជ កក្ដឹក មិគសិរ បុស្ស មាឃ ផល្គុណ ឧម គ្រោះជោគ គ្រោះ ជាំ គ្រោះខែ គ្រោះឆ្នាំ គ្រោះចាប់ គ្រោះចង គ្រោះកាចចេញ ទៅ គ្រោះជាចូលមករក្សារាសី សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វ រោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាចចង្រៃ វិនាសាយ ជយ ជយោ សព្វ លាភំ ភវន្តុ តេ តេត្វំ រក្ខិតោ សន្តោ វិមុត្តោ ចតុវំ ភវ ។

ជូត ឆ្លូវ ខាល ថោះ រោង ម្សាញ់ មមី មមែ វក រកា ចរ កុរ ឧម គ្រោះជោគ គ្រោះជាំ គ្រោះខែ គ្រោះឆ្នាំ គ្រោះចាប់ គ្រោះចង គ្រោះកាចចេញទៅ គ្រោះជាចូលមករក្សារាសី សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វជម្ងឺគ្រោះកាច ចង្រៃ វិនាសាយ ជយ ជយោ សព្វ លាភំ ភវន្តុ តេ តេត្វំ រក្ខិ តោ សន្តោ វិមុត្តោ ចតុវំ ភវ ។

ធម៌រំដោះគ្រោះមេទី៥

បូពារស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

បូពារស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

បូពារស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ 

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

អាគ្នេយ៍រស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

អាគ្នេយ៍រស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

អាគ្នេយ៍រស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ 

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

ទក្សិណរស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

ទក្សិណរស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

ទក្សិណរស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

     នារតីរស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

     នារតីរស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

     នារតីរស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

     បច្ចិមរស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

     បច្ចិមរស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

     បច្ចិមរស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

     ពាយ័ព្យរស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

     ពាយ័ព្យរស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

     ពាយ័ព្យរស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

     ឧត្តរស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

     ឧត្តរស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

     ឧត្តរស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

     ឦសានរស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

     ឦសានរស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

     ឦសានរស្មឹ សង្ឃានំ

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

     បឋវីរស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

     បឋវីរស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

     បឋវីរស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។

     អាកាសរស្មឹ ព្រះពុទ្ធគុណំ

     អាកាសរស្មឹ ព្រះធម្មេ តំ

     អាកាសរស្មឹ ព្រះសង្ឃានំ

ទុក្ខរោគភយំ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វទុក្ខ សព្វសោក សព្វរោគ សព្វភ័យ សព្វគ្រោះវិនាសចង្រៃ វិវជ្ជឆេយ្យេ សព្វ ធនំ សព្វ លាភំ ភវន្តុ មេ រក្ខន្តុ សុរក្ខន្តុ ។



ប្រសិទ្ធីព្រះគាថា
ពុទ្ធំសិទ្ធី ធម្មំសិទ្ធី សង្ឃំសិទ្ធី ទេវសិទ្ធី មហាទេវសិទ្ធី ឥសីសិទ្ធី មហាឥសីសិទ្ធី មុនីសិទ្ធី មហាមុនីសិទ្ធី បច្ចេកពុទ្ធ សិទ្ធី មហាបច្ចេកពុទ្ធសិទ្ធី មហាអរហន្តបសិទ្ធី បសិទ្ធី ឱម្មដា ស់តាឱម្មដាស់តំដាស់គាថាទាំងប្រាំបីម៉ឺនបួនពាន់ព្រះធម្មខន្ធឱម្មសិទ្ធី ស្វាហាយ ។

ធម៌លើករាសីមេទី១
ឥតិបិសោ ភគវា អរហំ អរហំ វត សោ ភគវា អរហន្តំ ស រណំ គច្ឆាមិ អរហន្តំ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា សម្មាសម្ពុទ្ធោ សម្មាសម្ពុទ្ធោ វត សោ ភគវា  សម្មាសម្ពុទ្ធំ សរណំ គច្ឆាមិ សម្មាសម្ពុទ្ធំ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា វិជ្ជាចរណសម្បន្នោ វិជ្ជាចរណសម្ប ន្នោ វត សោ ភគវា វិជ្ជាចរណសម្បន្នំ សរណំ គច្ឆាមិ វិជ្ជាចរ ណសម្បន្នំ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា សុគតោ សុគតោ វត សោ ភគវា សុគ តំ សរណំ គច្ឆាមិ សុគតំ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា លោកវិទូ លោកវិទូ វត សោ ភគវា លោកវិទុំ សរណំ ​គច្ឆាមិ លោកវិទុំ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា អនុត្តរោ អនុត្តរោ វត សោ ភគវា អនុត្ត រំ សរណំ គច្ឆាមិ អនុត្តរំ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា បុរិសទ្ធម្មសារថិ បុរិសទ្ធម្មសារថិ វត សោ ភគវា បុរិសទ្ធម្មសារថឹ សរណំ ​គច្ឆាមិ បុរិសទ្ធម្មសារថឹ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា សត្ថា ទេវមនុស្សានំ សត្ថា ទេវមនុ​ ស្សានំ វត សោ ភគវា សត្ថារំ ទេវមនុស្សានំ សរណំ គច្ឆាមិ  សត្ថារំ ទេវមនុស្សានំ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា ពុទ្ធោ ពុទ្ធោ វត សោ ភគវា ពុទ្ធំ​ សរណំ គច្ឆាមិ ពុទ្ធំ សិរសា នមាមិ ។
ឥតិបិសោ ភគវា ភគវា ភគវា វត សោ ភគវា ភគវន្តំ សរណំ គច្ឆាមិ ភគវន្តំ សិរសា នមាមិ ។

ធម៌លើករាសីមេទី២
ឥតិបិសោ ភគវា អាទិត្យជាតិជាធិបតី ចុះមកឃ្មាតខ្មី លុតលើករាសីលោកអ្នកនាងនោះណាអោយបានឧត្តុងឧត្តមសមសក្តិសួនជៀងជួយថែធួន ខំខ្វល់ខ្វាយ ចំរុងចំរើនរិទ្ធី សាយសុខសប្បាយថ្កើងកេរ្ត៍ឈ្មោះទំលាយព្យាធិបាបគ្រោះ រំលោះចេញមកអំពីឥន្រ្ទីយ៍ជួយស្ថិតជួយបិទបាំងរារាំងគ្រប់ ទិសទីសត្រូវ ប៉ុនប៉ងចង់ យាយី ខ្លបខ្លាចរិទ្ធីចាញ់ចេស្ដាប្រកា ក់ប្រកបមាន ធនំ លាភោ លាភំ ភស្សធីចំរើនយស្សក្ខិដាសង្ហុំសង្ហាររាជរិទ្ធីសម្បត្តិសម្បូរណ៍ហូរចូលមកគគ្រឹកចូលមកសន្ធឹក គ្រប់រាត្រីសំភារលើកបុណ្យ ​លើកសក្ដិ លើកជោគ លើកថ្នាក់ លើករាសី ចំរើនទាំងសេរីសួស្ដីបីប្រការហុំដួង ចិន្ដា ឥតិបិសោ ភគវា សិទ្ធីៗ ហុលោៗ ស្វាហាយ ។

ធម៌លើករាសីមេទី៣
ឥតិបិសោ ភគវា ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ ប្រសិទ្ធីសន្ថិតបិទ បាំងជៀងជួយរារាំងគ្រប់ទិសទីសត្រូវប៉ុនប៉ងចង់យាយីខ្លប ខ្លាចរិទ្ធីចាញ់ចេស្ដាប្រាកដប្រកប ធនំ លាភំ ភោគា ចំរុងចំរើ នយស្សក្ខិដាសង្ហុំសង្ហារាជរថសម្បត្តិសម្បូរណ៍ហូរមកគគឹ លចូលមកគគ្រឹកគ្រប់រាសី សំពោងសំពាយ សូមបុណ្យ  សូមសក្ដិ  លើកជោគ លើក ថ្នាក់ លើករាសី ចំរុងចំរើនតាំងប្រសើ អោយសួស្ដីបីប្រការ ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទមកទ្រទ្រង់គ្រង រក្សាដួងជោគជតា ជោគរាសី លើកយស់ខ្ពស់ត្រដែតត្រសែត ត្រ សាយ សិរីសួស្ដី សុក្ខំ បរមសុក្ខី វុទ្ធីមង្គលចំរើនផលផង អាយុ វណ្ណំ សុខំ ពលំ ភោគំ ភោគា  ឯហិយសំ   ឯហិទាសី  រគាមហឹង្សា  ឯហិ  បារមី  ឥតិបិសោ ភគវា ស នមោ ពុទ្ធ ស្ស ស នមោ ធម្មស្ស ស នមោ សង្ឃស្ស សាយទិទំ ហុលោ ៗ ស្វាហាយ ។

ធម៌លើករាសីមេទី៤
នមោ ឥតិបិសោ ភគវា ព្រះអាទិត្យជាតិជាមង្គលធិបតី ស្ដែងស្ដេចចូលមកឃ្មាតខ្មីលក់លើករាសីអោយអស់ជនផង អោយបានសុខុមឧត្តុងឧត្តមសម សក្តិសួន ជៀងជួយថែធួនខំខ្វល់ខ្វាយអឹកធឹកសម្បត្ដិសម្បូរណ៍ហូរចូលមកគគ្រឹកគ្រប់ វេលា ឯហិ លាភោ មោ លាភា សព្វេ សត្តា អវេរា ហោន្តុ សុ ខិតា ហោន្តុ អនីឃា ហោន្តុ ទីឃាយុកា ហោន្តុ អរោគា ហោន្តុ សម្បតី ហិ សមិជ្ឈន្តុ សុខី អត្តានំ បរិហរន្តុ ។

ធម៌លើករាសីមេទី៥
ឥតិបិសោ ភគវា អាទិត្យ ជាតិជាធិបតិ យាងចុះមក ឃ្មាតខ្មីលុតលើករាសី(ដាក់ឈ្មោះ)អោយបានឧត្តុងឧត្តម សមសក្តិសួនជៀងជួយថែថួន ខំខ្វល់ខ្វាយចំរុង ចំរើនរិទ្ធីសាយសុខសប្បាយថ្កើងកេរ្តិ៍ឈ្មោះទំលាយព្យាធិបាបគ្រោះចេញមកពីក្នុងឥន្ទ្រីយ៍មកជួយស្ថិតជួយបិទបាំងរារាំងគ្រប់ទិស ទីសត្រូវប៉ុនប៉ងចង់យាយី ខ្លបខ្លាចរិទ្ធីចាញ់ចេស្ដា ។
ប្រកាក់ប្រកបអោយមានទ្រព្យ ធនំ លាភោ លាភំ លាភ ស្សទ្ធី ចំរើនដោយយសក្ខិតា សង្ហុំសង្ហាររាជរិទ្ធីសម្បត្តិសម្បូរ ណ៍ហូរចូលមកគគ្រឹកចូលមកសន្ធឹកគ្រប់ រាត្រីសំភាលើកបុណ្យ លើកសក្ដិ លើកជោគ លើកថ្នាក់ លើកថ្ងៃ លើកខែ លើកឆ្នាំ លើកអាយុ លើកទាំងផ្ទះថ្មី លើកទាំងរាសី ចំរើន ទាំងសិរី សុខសួស្ដីបីប្រការ ហុំដួងចិន្ដា អាយុ វណ្ណំ សុខំ ពលំ ។

ធម៌លើករាសីមេទី៦
ឥតិបិសោ តេជះជ័យាចូលមករក្សារាសី ហឹង្សាហឹង្សី សម្បត្តិសម្បូរណ៍ហូរហៀមកគគ្រឹក លើកយស លើកសក្ដិ លើកបរិវារ រាសី​ សុខី បរមសុខា ហត្ថមង្គលោ ចំរើន អាយុ វណ្ណំ សុខំ ពលំ (សាធុ) យាវ ឯហិ មូលំ មូលា ភោគា ភោគំ សិរីសួស្ដីលុតលើករាសី (ឈ្មោះ)ផងទាំងឡាយអោយបាន សុខសប្បាយ ឧត្តុងឧត្តម សម សក្ដិសួនជៀងជួយថែថួន ខំខ្វាល់ខ្វាយចំរុងចំរើនថ្កើនយសថ្កើនសក្ដិបណ្ដោះទុក្ខ សោក រោគ ភ័យ ពីឥន្ទ្រីយ៍សូមជួយរារាំងគ្រប់ទិសទី សត្រូវ ប៉ុនប៉ងចង់យាយី ខ្លបខ្លាចរិទ្ធីចាញ់ចេស្ដា ប្រកាក់ប្រកបអោ យមានទ្រព្យ ធនំ លាភោ លាភំ លាភស្សទ្ធី ពុទ្ធគុណំ ធម្មគុណំ សង្ឃគុណំ ព្រះជីវ៉ា ព្រះមហាឥសី សង្រ្កមភាវនា លើ រតនះបល្លង្កមាននាងគង់ហ៊ីងព្រះធរណីចាប់សក់អ្នកទាំងឡាយបូតបាចសព្វទិសទីចាញ់រិទ្ធីលោកអ្នកនាងដែលបាន ត្រូវទឹកមន្តព្រះអង្គនៅថ្ងៃនេះហោង ។

ធម៌លើករាសីមេទី៧
ឥតិបិសោ ភគវា អាទិត្យ ចន្ទ អង្គារ៍ ពុធ ព្រហស្បត្តិ៍ សុក្រ សៅរ៍ ទេវានៅកម្លាំងដៃ ព្រះសៅរ៍ទាំងបីមូលមករក្សា រាសី ។ ឥតិបិសោ ភគវា វិសាខ ជេស្ឋ អាសធ ស្រាពណ៍ ភទ្របទ អស្សុជ កក្ដឹក មិគសិរ បុស្ស មាឃ ផល្គុណ ចេត្រ ទេវានៅកម្លាំងដៃ វិសាខ ជេស្ឋ មូលមករក្សារាសី ។ជូត ឆ្លូវ ខាល ថោះ រោង ម្សាញ់ មមី មមែ វក រកា ចរ កុរ ទេវានៅកំ លាំងដៃ ចរ កុរ ទាំងពីមូលមករក្សារាសី ។ ហៃតាំងត្វាំង គ្រោះជោគ គ្រោះជាំ គ្រោះខែ គ្រោះឆ្នាំ គ្រោះថ្ងៃ គ្រោះលក្ខិណាបន្សា នៅកំណើត គ្រោះខ្នើត គ្រោះរនោច គ្រោះចាប់ គ្រោះចង គ្រោះឧទ្ទបាទចង្រៃ គ្រោះកាចជៀសចេញទៅ គ្រោះជាចូលមករក្សារាសី  ហឹង្សា ហឹង្សី  ទសបារមី សម្បន្នោ សោ ភគវា ។ ច ពុទ្ធគុណំ ច ធម្មគុណំ ច សង្ឃគុណំ ព្រះមា តា គុណំ ព្រះបិតាគុណំ ព្រះគ្រូឧបជ្ឈាយ៍  ព្រះអាចារ្យយោ  គុណំ  ទេពគុណំ  មហាទេព គុណំ ជ័យគុណំ មហាជ័យគុណំ សព្វ សត្រូវ វិនាស្សន្តិ អសេសតោ ។

ធម៌លើករាសីមេទី៨
     ជូត ឆ្លូវ ខាល ថោះ រោង ម្សាញ់ មមី មមែ វក រកា ចរ កុរ ចូលមករក្សារាសី ហឹង្សា ហឹង្សី បរិយស្សបរិវ៉ា ឥតិបិសោ ភគវា ខាន់ដៃ ជឿន ឃឿន លឿន ដៃព្រះ ថៅសឹងប៉ៃ ថឺតទាំងវ៉ៃ ភវណៃ យ ម អ ឧ ទុក្ខំ អនិច្ចំ អនត្តា កុសលា ធម្មា សម្ពុទ្ធោ នមោពុទ្ធាយ ជឿជាក់ដ៍ជាកម្លាំងដៃកែវអើយ ពាន់សំពៅថោង កំចាត់ទាំងពួង ហៃរោគតាំងត្វាំង រំដោះ គ្រោះជោគ គ្រោះជាំ គ្រោះខែ គ្រោះឆ្នាំ គ្រោះចាប់ គ្រោះ ចង គ្រោះកាចចេញទៅ គ្រោះជាចូលមករក្សារាសី សម្ប ន្នោ ឥតិបិសោ ភគវា ស នមោ ពុទ្ធស្ស ស នមោ ធម្មស្ស ស នមោ សង្ឃស្ស សេយ្យថេយ្យទំ ហុលោៗ ស្វាហាយ ។

ធម៌លើករាសីមេទី៩
       ឧកាស ពុទ្ធំ ព្រះបាទធម្មិករាជំ រតនំ ករោមិ ។ ឧកាស ធម្មំ ព្រះបាទធម្មិករាជំ រតនំ ករោមិ ។ ឧកាស សង្ឃំ ព្រះបា ទធម្មិករាជំ រតនំ ករោមិ ។ ឧកាស ពុទ្ធោ អរហំ ព្រះបាទ ធម្មិករាជំ អសន្តិ កម្មំ វិនាសន្តិ ។  ឧកាស ធម្មោ អរហំ ព្រះបាទធម្មិករាជំ អសន្តិ កម្មំ វិនាសន្តិ ។  ឧកាស សង្ឃោ អរហំ ព្រះបាទធម្មិករាជំ អសន្តិ កម្មំ វិនាសន្តិ ។  នមោ ពុទ្ធស្ស សន្តិករោ ធាសោ មហា ។ នមោ ធម្មស្ស សន្តិករោ ធាសោ មហា ។ នមោ សង្ឃស្ស សន្ដិករោ ធាសោ មហា ។
មេសោសព្វទស្សំ វិនាស្សន្តិ ឱម្មអញឯងឈ្មោះនាងគង់ ហ៊ីងព្រះធរណីផុសឡើង អំពីបាទបល្លង្គរដ្ឋ ទើបអញបាច សាចចេញទៅសត្រូវបាក់បបខ្លបខ្លាច ចេញ នៅអំណាច បុណ្យបារមីអង្គអញហោង នមោពុទ្ធាយ អរហំ ព្រះបាទ ធម្មិករាជា កុម៉ែរាជា សូមអ្នកសច្ចំ កំបាំងអ្នកបង់បត់សូម អ្នករក្សាមនុស្សផងទាំងប្រុសស្រី ។ វិស្សតឹវំរ៉ា ឯសំសិសកំ ព្រះព្រហ្មាជម្ពូរទ្វីប សុបដិប្បន្នោ សូមទសបារមីឆព្វណ្ណរស្សី សូមស្ដេច មកជាម្ចាស់លើកំពូលភ្នំ សូមជ្រកចេស្ដាសូម បានចំនួន នាងព្រះ សាស្ដាក្រោមព្រះបាទឱង្កា សុមេតេយ្យោ ធម្មិក រាជានោ មហាសេថោ សារក សារកំ បរំបរា អាយុ វណ្ណំ សុខំ ពលំ នាសំសិមោ សព្វ សត្រូវ វិនាស្សន្តិ ឯសំសិ សកំ ព្រហ្មទេវមនុស្សានំ រំលាយរូបពីបាប បិសាចបលាយន្តិ នម ទុក្ខំ ពុទ្ធោ រតនំ  វន្ទោ មេ បញ្ច សុខំ រីម្រាមដៃទាំង១០ សូមគោរព នមស្សការ នូវគុណមាតា១២ នូវ គុណបិតា២១ គុណព្រះពុ ទ្ធ៥៦ គុណព្រះធម៌៣៨ គុណព្រះសង្ឃ១៤គ គុណគ្រូអាចា រ្យ១០ កម្មដ្ឋាន៨០ ព្រះធរណី២១ គង្គា២១ គុណភ្លើង១​ ​គុណអាកាស១០ គុណអក្ខរា៣៣ គុណអស្វាត​នាគុណដួង កែវ គុណសីល៥ គុណសីល៨ គុណសីល១០ គុណសីល ២២៧ សោតាគា សគ្គទាគា អនាគា អរហន្តតា គុណមគ្គ៤ ផល៤ និព្វាន១ ផ្សំជា៩ គុណទានបារមី គុណ សីលបារមី គុណអក្ខរាលេខមន្តយន្ដ ទាំង៨៤០០០ចូល មករក្សា គុណទេវតាសែនកោដិចក្រវាឡ ចូលមកទីពឹង ពុទ្ធំកំចាត់ ធម្មំកំចាយ សង្ឃំរលាយ សារពើទុក្ខ សារពើ សោក សារពើរោគ សារពើភ័យ សារពើឧទបាទចង្រៃ វិនាស្សន្តិ អសេសត្តោ ។

ធម៌លើករាសីមេទី១០
     ឥតិបិសោ  ភគវា  ទើបអញ្ជើញព្រះអាទិត្យជាតិជាអធិបតីស្ដែងស្ដេចចរចូលឃ្មាតខ្មី  លុតលើករាសីអស់ជនទាំងឡាយអោយបានឧត្តុង្គឧត្តម  សមសក្ដិសួន ជៀងជួយថែថួនខំ ខ្វល់ខ្វាយចំរុងចំរើនរិទ្ធីសាយអោយសុខសប្បាយថ្កុំថ្កើងយល់សឹករលាយនៅទោសទុក្ខសោករោគ ព្យាធិបាបគ្រោះ រលារលោះ បើសត្រូវប៉ុន ប៉ងចងយាយីខ្លបខ្លាចរិទ្ធីចាញ់ចេ ស្ដាប្រាកដប្រកបមានបុណ្យ ធនំ លាភោ លាភំ លាភគ្រប់ ប្រការចំរុងចំរើនយសសក្ដិលក្ខិណាសង្ហុំសង្ហាររុងរឿងខ្ពង់ ខ្ពស់យស សក្ដិថ្កុំថ្កើនថ្កានថ្កលអឹកធឹកសម្បត្តិសម្បូរណ៍ហូរ មកគគ្រឹកចូលមកសន្ធឹកអោយគ្រប់ទិសា សំពោងសំពាយ  សូមបុណ្យ  សូមសក្ដិ  លើកជោគ  លើកថ្នាក់ លើក ទាំងរាសី អោយឡើងអន្ដែតត្រសាយត្រសាត សូមសិរីសួស្ដីបីប្រការ ឯហិ លាភោ មោលាភា សុវណ្ណីបរិវារ សម្បណី សុវណ្ណី បរិវា សម្បន្នោ​ ឥតិបិសោ ភគវា ទើប អញ្ជើញអរធនាព្រះមុនីឥសី អញ្ជើញចុះមកអោយពរ ជោគជ័យសិរិសួស្ដីថ្វាត់ថ្វាយគ្រប់  ទិសទាំង១០  ប្រសព្វសុខសួស្ដី មន្តទឹកឥសីពីព្រៃហេមពាន្ត  ជះត្រូវអ្នក នាងបានសុខកន្លង ប្រសើរថ្កើនថ្កាន រួចទាំងទុក្ខ សោក គ្រោះថ្នាក់ វគ្គឃ្លាក្នុងប្រាណបានសុខ ភូមិឋាន ដោយគុណតេជះបារមីទាំង១០គ្រប់ទិសទីកន្លែងរក្សាភូមិ ឋានជូនជនប្រុសស្រីបានសុខសួស្ដី ពីថ្ងៃនេះទៅហោង ។

ធម៌ចំរើនរាសី
     ឧកាស នមោពុទ្ធាយ បទុមុត្តរោ ច បូពាយំ អាគ្នេយ៍ ច រេវតោ ទក្ខិណេ កស្សបោ​ ពុទ្ធោ និរតិយេ ច​ សុមង្គលោ បច្ឆិមេ ពុទ្ធ សិខី ច ពាយព្វេ ច មេធង្ករោ ឧត្តរេ សក្យមុនី ចេវ ឥសានេ សរណង្ករោ បឋវីយំ កុក្កសន្ធោ អាកាសេ ច ទីបង្ករោ ឯតេ ទសទិសា ពុទ្ធា រាជធម្មស្ស បូជិតា នត្ថិ សព្វ រោគំ សព្វ ភយំ សព្វ សោកំ ខេមំ សម្បត្តិ ទាយកំ ទុក្ខ រោគ ភយំ នត្ថិ សព្វសត្តូ វិនាស្សន្តុ តេ សញ្ញាណេ្ណន សីលេន សញ្ញាបេន ទមេន ច តេបិ តំ អនុរក្ខន្តុ អារោគ្យេន សុខេន ច អនាគតស្ស ពុទ្ធ ស្ស ធម្មស្ស សង្ឃស្ស បេតេយស្ស យស ស្សិនោ មហាទេវោ មហាមង្គលោ មហាបុញ្ញំ មហាលាភំ មហាធនំ សព្វ ភោគំ សព្វ សម្បត្តិ សព្វ សុខំ សព្វ សោត្ថី ភវន្តុ តេ ។
នមោ មេ សព្វ ទេវានំ សព្វ គ រ ហ ច មហាទេវានំ សុរិយញ្ច បមុញ្ចថ សសិភូម្មោ ច មហាទេវានំ វុធោ មហាលា ភំ ភវិស្សតិ ជីវោ សុក្ករោ ច មហាធនំ សោរោ រាហូ តេតុ ច មហាលាភំ សព្វ ភយំ វិនាស្សន្តិ សព្វ ទុក្ខំ វិនាស្សន្តិ សព្វ រោគំ វិនាស្សន្តិ លក្ខិណា អហំ វន្ទាមិ សព្វទា សព្វេ ទេវានំ​ បរាយន្ដុ សព្វទា ឯតេន មង្គល តេជេន សព្វ សោត្ថី ភវន្តុ តេ ។

លោកគ្រូចៅម្ជុលពេជ្រ


Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget